55 — 
Thunbergia grandiflora Roxb. 
Een bekende klimplant met groote, blauwe bloemen, welke hier zeer 
algemeen is. 
Het decoct van de bladeren van Thunbergia grandiflora^ bij een 
kikvorscli onder de huid gespoten, veroorzaakt een intoxicatie, die 
in haar verschijnselen treffende overeenkomst vertoont met die, 
welke als gevolg van andere der onder te bespreken AcantJiaceeën 
werd Avaargenomen. 
De ademhaling wordt dadelijk zeldzaam en ongeregeld, staat na 
eenige minuten in den regel stil, terwijl slechts nu en dan een 
moeielijke respiratie-beweging plaats heeft, vaak gepaard met een 
sprong en met het openhouden van den bek. De oogbollen worden 
van tijd tot tijd ingestulpt; weldra treedt sterke pupilvernauAving 
in. Het vergiftigde dier zit dan meestal stil, reageert goed op aan- 
raking, doch beweegt zich daarbij steeds moeielijker en onzekerder 
voort, tot dat eindelijk totale verlamming van de ledematen intreedt. 
In dit stadium vallen nog somtijds, ook nadat het hart reeds stil- 
staat, enkele respiratie-bewegingen waar te nemen. Yaak, hoewel 
niet altyd — de snelheid van het verloop der intoxicatie schijnt hier 
van invloed — , Asmrden, bij het op den rug liggende proefdier, op- 
vallende trillende of heen en weer gaande bewegingen van de teenen 
der voorpooten opgemerkt. Het hart wordt altijd sterk diastolisch 
gevonden; dadelijk nadat volslagen verlamming is geconstateerd, 
maakt het nog zeer onvolledige, peristaltische contracties. Atropine- 
opdruppeling heeft op het stilstaande hart geen invloed. Staat het 
hart stil, dan heeft het invoeren van een naald in het ruggemerg 
geen beweging van de ledematen ten gevolge, wel is dit het geval 
korten tijd nadat iedere reactie op uitwendige prikkels heeft opge- 
houden. Spieren en motorische zenuwen blijven veel langer prik- 
kelbaar. 
De gegeven beschrijving past in hoofdzaak ook op de intoxicatie, 
door andere AcantJiaceeën bewerkt, en zal daarom bij de bespreking 
van deze AAmrden achterwege gelaten. Overigens werd, toen eenmaal 
het Kalium-gehalte als oorzaak van de vergiftigheid was aangewezen, 
voor de later in behandeling genomen soorten van toxicologische 
