extract bereid, dit met water behandeld, het vocht door basisch 
loodacetaat gezuiverd — waardoor geen meldenswaardige stoffen ver- 
loren gingen — , overmaat van zwavelzuur toegevoegd en het filtraat al- 
kalisch gemaakt en met chloroform uitgeschud. Een alkaloïd houdende 
rest bleef uit den chloroform achter. Deze werd met zoutzuurhou- 
dend water eenige malen verwarmd totdat geen alkaloïd meer in 
oplossing ging, de zure vloeistof ten deele verdampt, waarbij een 
bruine stof zich afscheidde, en de helft van de oplossing, geneutra- 
liseerde zijnde, bij een kikvorsch ingespoten, hetgeen tijdelijk on- 
beduidende vergiftigingsverschijnselen ten gevolge had. De andere 
helft, met kalk water alkalisch gemaakt en met chloroform uitge- 
schud, leverde 30 mgr., deels kristallijn, residu met zwak narkoti- 
schen reuk, in zuur water nog niet volkomen oplosbaar; de oplossing 
vrerd door de gewone alkaloïd-reagentiën gepraecipiteerd. 
De asch van ketjibling-bladeren geeft met zoutzuur nauwelijks 
eenige opbruising van koolzuur, zoodat bij benadering het gehalte 
aan „Ileinasche” kan gevonden worden door van het gewicht aan 
ruwe asch dat van zand en kool af te trekken. 
67 gram versche bladeren lieten 14,5 gr. droogrest, waaruit Rein- 
asche ruim 2,8 gram. Hierin werd 840 mgr. kiezelzuiir gevonden, 
het Kalium-gehalte bedroeg 216 mgr. 
Een andere Strohllanthes soort, uit ’s Lands Plantentuin, op dezelfde 
wijze als voor ketjibling aangegeven onderzocht, bleek eveneens een 
onbeduidend gehalte aan niet-vergiftig alkaloïd te bezitten. 
Reinasche (ook deze asch was bijna koolzuurvrij) uit 10,1 gram 
luchtdroge bladeren (45.9 gram versch) omstreeks 2 gram, waarvan 
nagenoeg 800 mgr. uit kiezelzuur bestond. Verder werd in de asch 
112 mgr. Kalium en slechts 15.2 mgr. Natrium gevonden. 
Barleria prionitis L. 
O. a. wegens de diuretische eigenschappen, die haar worden toege- 
schreven, is deze plant voorheen („Plantenstoffen” II, 47) onderzocht, 
zonder gevolg echter, dewijl alleen op bestanddeelen van organischen 
aard werd acht gegeven. Door het resultaat der Kalium-bepaling kan 
het gebruik als diureticum verklaard worden. 
