72 — 
stok voor zeer vergiftig gehouden, en een geval van intoxicatie is ge- 
constateerd, waarbij een vrouw, die een (niet nader bepaalde) hoeveelheid 
poeder Vttn den wortel tot zich genomen had, binnen 4 uren na hevige kram- 
pen bezweek. Intusschen verzekert Moodeen Sheriff, dat de graad van 
vergiftigheid in den regel overdreven wordt voorgesteld ; zelf ondervond 
hij van een dosis van 1 gram geenerlei kwade gevolgen, integendeel 
schreef hij het rhizoom jaren lang als geneesmiddel voor, en beschouwt 
doses van 300-800 mgr., 3 maal per dag genomen, als tonisch en 
eetlust bevorderend. 
Onderzoekingen naar de bestanddeel en van Gloriosa superha zijn reeds 
door Warden in het werk gesteld. Hij vond 1), behalve twee niet ver- 
giftige harsen en een looistof, een stof, siiperhine^ die hij later 2) be- 
schreef als een amorph geel poeder van de samenstelling 0,^, 
in water, alkohol, chloroform en in verdunde zuren gemakkelijk op- 
losbaar en hoogst giftig: 10,7 mgr. is doodelijk voor een groote kat; 
de oplossingen worden door tannine wit neergeslagen. Nadere bijzon- 
derheden schijnen niet opgegeven; de origineele publicaties van Warden 
heb ik niet kunnen raadplegen. 
Ik ontving materiaal van ^soengsang’’' in verschen staat uit Che- 
ribon en uit Pasoeroean; beide zendingen bleken identisch met 
Gloriosa superha L., een kruidachtige klimplant met fraaie, gele of 
roode bloemen, uit de familie der Liliaceeën. 
Een korte beschrijving van de onderaardsche deelen der plant 
ga hier vooraf. Kenmerkend is de bijzonderheid, dat het rhizoom 
uit twee weinig gekromde, in grootte sterk verschillende takken 
bestaat, die een bijna rechten hoek met elkaar vormen en aan hun 
oorsprong korte wortelvezels dragen. De rhizoomtakken zijn onge- 
veer cylindrisch, echter in één richting min of meer afgeplat, zoo- 
dat de doorsnede elliptisch wordt, op enkele plaatsen, ook naar het kort 
toegespitste uiteinde toe, zwak aangezwollen; de lange bereiken tot 
1,5 d.M. lengte bij een dikte van hoogstens 1,5 a 2 c.M., de korte 
worden tot omstreeks 8 c.M. lang en zijn in den regel veel dunner 
dan de bijbehoorende lange tak. De dunne, vliezige, lichtbruine 
buitenlaag kan gemakkelijk afgeschild worden; daarbinnen vindt 
men een witte, zeer melige, weeke, in verschen toestand waterrijke 
1) Ind. Meel. Gaz , Oct. 1880. 
2) Rundschau f. d. Interessen d. Pharm. VIII, 275 ; Pharm Ztg. f. Russland XXII, 220. 
