IIOOVDSTUK fX. 
ONDERZOEKINGEN TN DE EAMILIE DER 
MELIACEEËN. 
Een groot aantal vertegenwoordigers van deze tropische plantenfamilie 
leveren producten, welke nuttige aanwending vinden — hetzij als genees- 
middel of voedingsmiddel, hetzij voor andere doeleinden — of bekend zijn 
wegens het bezit van vergiftige eigenschappen. 1) 
Verschillende Meliaceeën zijn reeds vroeger het onderwerp geweest van 
chemische nasporingen, die echter meestal geen scherp gedefinieerde 
corpora chemica aan het licht gebracht hebben. De gegevens, welke te 
dien aanzien in de literatuur gevonden worden, zijn in het onderstaande 
beknopt overzicht samengevat. 
In de schors der Javaansche Cedrela fehrifuga^ welks schitterende 
reputatie als koortswerend middel bij toepassing aan het ziekbed geen 
stand heeft kunnen houden 2;, vond Fromberg, die een zeer uitvoerig 
onderzoek instelde 3), naast een aanzienlijk looizuurgehalte en verdere 
gewone plantenbestanddeelen, een geringe hoeveelheid bitterstof. Reeds 
te voren was door Rost van Tonningen 4) bitterstof in dezen bast aan- 
getoond, en daarbij de aandacht gevestigd op mogelijke identiteit met een 
soortgelijk lichaam, caïlcedrine^ dat Caventou 5) uit den bast van Khaya 
senegalensis A. Juss. (Swietenia senegalensis Desrouss.^ isoleerde. Laatst- 
genoemde stof zou volgens Moutard-Martin waarde bezitten als febri- 
fugum 6), van den bast zelf is door proefneming gebleken, dat hij, hoewel 
veel minder werkzaam dan kina, toch tegen lichte koortsen diensten kan 
bewijzen en als tonicum bruikbaar is. Lindau, die den bast van Cedrela 
1) Zie o.a. Rosentiial Synopsis (1862), 762 ; Pharmacographia indica 1(1890), 322; 
Koorders en Valeton Bpdragen III (deze Mededeelingen No XVI (1896)); Draqendorfp 
lleilpflanzen (1898), 360. 
2) Wassink, Geneesk. Tijdschr, voor v. N. I. VI (1859), 287, Ook Dr. KoiiLBRÜaaR te 
Tosari deelde mij mede, den bast zonder resultaat als febrifugum te hebben beproefd. 
3) Geneesk. Tsclir, 1. c. 
4) Natuurk. Tpdschr. v. N. I I, 292. 
5) Chem. u. Pharm. Centralbl. 1850, 78. 
6) Dujaudin-Beaumktz et Éqasse, Les plantos médicinales (1889) 395. 
