— 88 — 
genoeg kleurloos wordt het echter eerst door digereeren in spiritueuze 
oplossing met dierlijke kool; het gewicht van de vernisachtige rest, 
bij vervluchtiging van den alkohol terugblijvende, bedraagt, boven 
zwavelzuur gedroogd, ± 2,5°/o van het drooggewicht der zaadkernen. 
De stof — dysoxy Ion zuur — is in drogen staat tot een wdt, reuk- 
en smakeloos poeder te wrijven, dat in water weinig, in sterke 
zoowel als in verdunde oplossing van bijtende of koolzure soda 
overvloedig en volledig oplost, tot een vloeistof, die bij het schudden 
sterk schuimt. Eerst uit zeer geconcentreerde oplossing (i 1: 3) 
wordt het gevormde natriumzout door sterke natronloog neergeslagen. 
Het natriumzout lost in alkohol goed op. Alkohol en de verdere 
gewone oplosmiddelen, petroleumaether uitgezonderd, nemen het 
zuur gemakkelijk op, alle laten bij verdamping amorphe resten 
achter. De oplossing in alkohol reageert zwak zuur. Zij geeft met 
loodacetaat een zwakke troebeling. De waterige oplossing van het 
natriumzout levert neerslagen met de op blz, 83 genoemde zouten, 
welke sandoricumzuur praecipiteeren. 
Het smeltpunt van het zuur is niet nauwkeurig aan te geven. 
Tusschen 70° en 80° vervloeit het zeer langzaam, na vooraf een 
groenachtige tint te hebben aangenomen. 
Met sterk zwavelzuur ontstaat een gele oplossing, waaruit spoedig 
een bruingeel bezinksel zich afzet. Sterk salpeterzuur en zoutzuur 
lossen de stof weinig of niet op. 
Tegenover Fehling’s proefvocht werkt zij niet reduceerend, even- 
min na koken in verdund-alkoholische oplossing met zoutzuur^ Een 
saponine-achtige stof kan het zuur derhalve niet zijn ; ook bezit het 
Na-zout geen oplossend vermogen ten opzichte van bloedlichaampjes. 
Een neutrale oplossing van 30 mgr. dysoxylonzuur, als natriumzout 
een kikvorsch van 42 gram lichaamsgewicht subcutaan toegediend, ver- 
oorzaakt een doodelijke vergiftiging, welke uiterlijk in den aanvang 
weinig opvallende kenteekenen biedt. Korten tijd worden krachtige 
respiratie-bewegingen en eenige sprongen gemaakt, daarna neemt 
de ademhaling echter geleidelijk af, terwijl het dier meestal stil zit 
en slechts enkele malen, met toenemende moeite, springt, daarbij 
heftig ademend. Ka \\ uur is de beweging van de kinhuid on- 
waarneembaar, de gedwongen voortbeweging zeer bemoeielijkt. Kort 
