106 — 
liet afgescheiden alkaloïd, choroxyline^ smaakt zeer bitter. Het 
heelt de opvallende eigenschap, in zeer verdunde anorganische ol 
organische zuren eerst bij verhitting gemakkelijk op te lossen ; het 
blijft dan bij afkoeling geheel in oplossing. Bij zachte verdamping 
van de oplossing van het hydrochloraat blijft een uit naaldjes be- 
staande rest achter, die in water geheel oplost. In meer gecon- 
centreerde zuren is het alkaloïd beter oplosbaar. Natronloog, ammonia 
en natriumcarbonaat veroorzaken een kristallijn neerslag, dat zich 
ten deele reeds afscheidt terwijl de vloeistof nog zuur is; overmaat 
van de praecipiteermiddelen lost het neerslag niet op. Van de 
gebruikelijke algemeene reactieven geven pikrinezuur, Mayer’s op- 
lossing, iood ioodkalium, tannine, kwik- en goudchloride benevens 
phosfowolframzuur in de zure alkaloïdoplossing neerslagen, platina- 
chloride praecipiteert niet, sulfocyaankalium en phosfomolybdeenzuur 
zeer zwak. 
Van de kleurreacties van chloroxyline is het meest kenmerkend 
die met sterk salpeterzuur; het lost daarin op met licht oranje kleur, 
deze wordt spoedig fraai donker oranje, welke kleur den volgenden 
dag eerst weinig verbleekt is. 
Verder geeft sterk zwavelzuur een kleurlooze oplossing, welke met 
molybdeenzuur-ammonium kleurloos blijft, met vanadinezuur-ammo- 
nium allengs licht geelgroen, met kaliumbichromaat spoedig groen 
wordt. Kaliumchloraat veroorzaakt in de zwavelzuur-oplossing een 
oranje kleur, die weldra overgaat in hooggeel. Ook kaliumnitraat 
kleurt de oplossing oranje, de kleur verbleekt echter spoedig. 
De giftigheid van chloroxyline is niet groot. Een oplossing van 
20 mgr., als hydrochloraat, bij een kikvorsch van middelmatige 
grootte onder de huid gebracht, deed langzamerhand verschijnselen 
van verlamming ontstaan, na 8 uren had echter bij aanraking, hoewel 
met moeite, nog voortbeweging plaats, terwijl in den loop van den 
volgenden dag herstel intrad. 
Het geelachtige, brokkelige product, uit de eerste petrolumaether- 
maceraties bij het destilleeren afgescheiden, kan door koken in al- 
koholische oplossing met dierlijke kool ontkleurd worden ; het ré- 
sidu van den alkohol is een smakelooze was, die, boven zwavel- 
zuur bewaard, grootendeels in kristalvorm overgaat. 
