— 107 — 
Dc Bcliorpc liucdanighcid van den Chl()rox'tjlon-h‘d.^t is eigen aan 
de groenbruine hars, welke uit de latere petroleumaethervochten — 
blz. 105 — bezonken is. Wanneer men deze hars in spiritueuze oplos- 
sing metkaliloog verzeept, dan gaat de uiterst brandende smaak geheel 
verloren. Een belangrijke zuivering kan de hars ondergaan door 
toevoeging van petroleumaether aan hare oplossing in benzol, waar- 
door een donkerbruingroen, bijna smakeloos bestanddeel wordt neer- 
geslagen, terwijl uit het filtraat bij verdamping een veel lichter 
gekleurde, bijtende rest wordt verkregen, welke op den duur wasachtig 
kristallijn wordt. In alkohol, chloroform, benzol, zwavelkoolstof, 
aceton lost deze hars gemakkelijk op, minder goed in amylalkokol 
en in aether, zeer weinig in petroleumaether. 
Petroleumaether neemt niet al het alkaloïd uit den bast op. Een 
nadere hoeveelheid kan daaraan door aether onttrokken worden. Dit 
alkaloïd bleek de eigenschappen van chloroxyline te hebben; he- 
is echter uit de aether-rest minder gemakkelijk in zuiveren staat 
te verkrijgen dan uit het petroleumaether-extract. Een weinig chlo- 
roxyline kan na de behandeling met aether nog door alkohol wort 
den geëxtraheerd. 
Andere belangrijke bestanddeelen werden niet gevonden. 
Bladeren van Chloroxf/lon Swietenla bevatten insgelijks het alkaloïd 
chloroxyline. Een scherpe hars is hier niet voorhanden. 
