- iie - 
De hast van Sloanea javanica bleek insgelijks saponine-boudend. 
Het hooge looistof-gehalte veroorzaakte hier moeielijklieden bij de 
afzondering, zoodat ten slotte te weinig stof teruggehouden werd 
om met zekerheid te beslissen of een enkel dan wel twee glucosiden 
voorhanden zijn. 
Elaeocarpus grandiflorus Sm. 
In de inlandsche geneeskunde staan de steenkernen uit de vruchten 
van dezen Javaanschen boom {Monoceras lanceolatum Hassk.) als y^anj&ng 
anjang^' bekend. Zij zijn gemakkelijk herkenbaar aan de lange, naar 
één zijde gekromde, stompe stekels, waarmede de licht stroogele, 
houtige steenwand bezet is. Onder den voorraad van de handelaars in 
inlandsche geneesmiddelen vindt men anjang anjang steeds vertegen- 
woordigd. Welke speciale kracht men er aan toeschrijft, kon ik niet te 
weten komen, ik zag ze slechts in mengsels bezigen, waarbij voor inwendig 
gebruik voorzichtigheid in acht genomen wordt, dewijl men anjang anjang 
als een krachtig werkend middel beschouwt. 
Bij Koorders en Valeton 1) vindt men den Javaanschen naam j,redjasa" 
voor den boom vermeld, met de aanteekening : „De fijn gestampte intens 
bittere schors in Sala hoog in aanzien als uitwendig geneesmiddel tegen 
hardnekkige beenzweren”. 
Greshoff 2) vond bij een voorloopig onderzoek van de bladeren, dat 
het bitter bestanddeel niet van alkaloïdischen of glucosidischen aard is, 
en niet door normaal loodacetaat wordt nedergeslagen. 
Zoowel het endocarpium zelf als de daarin aanwezige zaden smaakt 
ongemeen bitter. Uit de zaden werd het bitter beginsel in de eerste 
plaats en het zuiverst bereid. 
Extractie met petroleumaether leverde omstreeks 30 °/o van een 
bijna kleurloos, boterachtig vet, hetwelk geen alkaloïd bevatte, en 
weinig of niet bitter smaakte. Ook aether en chloroform namen 
uit het poeder slechts een klein gedeelte van de bittere stof weg. 
Een vervolgens bereid alkoholisch extract vormde een taaie, bruine, 
intens bittere massa. Deze werd met water herhaalde malen uit- 
getrokken, en het gedeeltelijk verdampte waterig vocht, door basisch 
loodacetaat gezuiverd, met azijnaether uitgeschud. 
1) Bydrage No. 1 (Meded. XI), 244. 
2) „Tweede Verslag” (Meded. XXV), 38. 
