PLUMIERA 1) ACUTIFOLIA POIK. 
Onder de Apocyneeën van Ned.-Indië is de boven genoemde 
kleine boom zeker een van de meest bekende. Het uiterlijk van 
den boom is opvallend genoeg om dien dadelijk te doen herkennen, 
als men hem eenmaal gezien heeft : de telkens herhaalde vertakking 
in drieën, de typische, welriekende, witte bloemen met geel hart, 
de vorm der bladeren, en de groote hoeveelheid melksap, die bij de 
minste insnijding uit alle deelen te voorschijn treedt, dit zijn eenige 
kenmerken van de plant. Eene in het oog vallende bijzonderheid 
is ook, dat ze, nog onbebladerd zijnde, reeds met hare fraaie bloe- 
men overdekt is. De boom verheugt zich dan ook in eene alge- 
meene bekendheid; vooral op inlandsche, doch ook op Europeesche 
kerkhoven vindt men exemplaren aangeplant. Toch is het geen 
boom, die oorspronkelijk in onzen archipel thuis behoort, dit wordt 
reeds duidelijk aangetoond door de zeldzaamheid van vruchtdragende 
individuen in deze gewesten. Regel is het, dat de bloemen hier 
na een paar dagen onbevrucht afvallen. De houtvester Koorders, 
die jaren achtereen over Java reisde, heeft nooit vruchten gezien. 
Rumphius 2) verhaalt van den Flos convolutus^ dat men éénmaal 
op Amboina vruchten er aan heelt waargenomen. 
Omtrent het eigenlijke vaderland onzer plant heerscht verschil 
van gevoelen. Volgens de meeste auteurs zou zij uit Amerika af- 
1) In plaats van den geslachtsnaam Plumiera ziet men meestal Plmneria 
geschreven, ten onrechte evenwel. Altheer en Oudemans doen in hunne hierna 
(blz. 13) te noemen mededeelingen de onjuistheid van deze schrijfwijze uitko- 
men: de naani is afgeleid van dien van Plumier, een Franciskanér monnik, 
die in de laatste helft der 17e eeuw leefde en eene grootendeels verloren ge- 
gane verzameling van uitmuntende plantenafbeeldingen vervaardigde. De naam 
Plumiera is ook reeds door Ruiz en Pavon (Flor. peruv. II, 20) gebruikt. 
2) llerb. Amb. IV, 85; t. 38. 
