— 13 — 
Altheer 1) vermeldt de bereiding van drie organische zuren — 
door hem resp. /3- en y-plumeriazuur genoemd — uit het melk- 
sap, waarin ze in den vorm van calciumzouten voorkomen. Later 
heeft A. C. Oüdemans 2) een PZ^mwa-melksap onderzocht, dat 
hem in gedroogden staat door de Yrij van Java was meegebracht. 
Naast kaoetsjoek en twee harsen meende de Vrij de aanwezigheid 
van slechts één organisch zuur te moeten aannemen ; in de omstan- 
digheid, dat dit in het sap aan verschillende hoeveelheden kalk 
gebonden en daarvan moeielijk volkomen te bevrijden zou zijn, zag 
hij de oorzaak van het feit, dat Altheer drie verschillende zuren 
meende te hebben geïsoleerd. Oudemans bevestigt in zijne mede- 
deeling (l.c.) het vermoeden van de Vrij, dat slechts één organisch 
zuur in het P/wm/em-melksap voorhanden zijn zou. Dit plumierazuur 
— overeenkomende met het ^%-plumeriazuur van Altheer — bleek 
bij elementair-analyse de verhoudingsformule Hg O te hebben, 
O. bereidde er kristallijne K-, Nïï^-, Ca- en Ag- zouten van met 
verschillend metaalgehalte, en komt door de studie van die zouten, 
alsmede van oxydatie-, reductie- en droge destillatie- producten, tot 
het besluit dat de formule van het zuur moet zijn Cio ïïio O-, terwijl 
de structuur mogelijk die ^ CHg OH 
van oxymethyldioxykaneelzuur, Cg Hg ( CH. CH. COOH, is. 
( (OH), 
In het in 1892 verschenen werkje van Pardo di Tavera, Plan- 
tas medicinales de Filipinas, vindt men op blz. 198 omtrent Plu- 
miera acutifolia o.m. deze opgave: 
„Peckolt en Geuther hebben in den bast een glucosied, agoniadine 
Cjo Hj^ Og, ontdekt, dat kristalliseert in zijdeachtige naalden, 
welke bij 155° smelten; het is weinig oplosbaar in water, in alkohol 
in zwavelkoolstof, in aether en in benzol, oplosbaar in salpeterzuur en 
in zwavelzuur. Zijne oplossing is goudgeel, maar neemt in korten tijd 
eene groene kleur aan. Bij aanwezigheid van een verdund zuur en 
door koken wordt het ontleed tot glucose en eene andere, niet 
gedetermineerde stof.” 
1) Geneesk. Tschr. voor Ned.-Indië X (1863), 183, 
2) Liebig’s Ann. CLXXXI (1876), 154. 
