18 — 
De verkregen opbrengst aan bittere stof was zeer ongeregeld en 
ik kon bij verschillende proeven in deze richting geen bepaald ver- 
band opmerken tusschen den leeftijd van den bast en de hoeveel- 
heid bittere stof, die hij leverde. In het gunstigste geval kreeg ik 
5 a 6 °/o van het gewicht van den drogen bast, in den regel echter 
belangrijk minder. 
De bittere smaak van de geïsoleerde kristallen is in waterige op- 
lossing nog juist waar te nemen bij eene verdunning 1 : 15000, bij 
geringere concentratie niet. Nu bleek mij eene waterige oplossing 
van het spiritueus extract van sambodja-bast bij eene sterkte van 
1 : 1000 nog even bitter, wanneer oude schors gebruikt was ; zeer 
jeugdig materiaal leverde op die wijze eene niet meer bittere vloeistof. 
Ook bij eene verdunning 1 : 500 is het verschil in bitterheid wel waar 
te nemen. Langs dezen weg schijnt dus uitgemaakt te zijn, dat de 
hoeveelheid bittere stof, in de schors aanwezig, met toenemenden leeftijd 
grooter wordt. Het gehalte zou in oude schors 6 a 7 °/o bedragen. 
Het aldus bereide praeparaat doet zich voor als sterk bitter 
smakende, volkomen witte kristalletjes, die door een wollig uiterlijk 
aan kinine doen denken. Onder het mikroskoop ziet men fijne 
naaldjes en somtijds voor een deel wat grootere kristallen. Uit eene 
oplossing in water kristalliseert de stof bij vrijwillige verdamping 
in mikroskopische naaldjes uit, welke zich stervormig groepeeren of 
zich samenpakken tot bloemkoolachtige klompjes. Ook uit andere 
oplosmiddelen kan de stof in fraaie kristallen verkregen worden. 
Dit bitter beginsel, waaraan ik den naam plumierid geven wil, 
blijkt, volgens Lassaigne onderzocht, vrij van stikstof te zijn; ook 
overigens zijn geen andere elementen dan koolstof, waterstof en 
zuurstof aanwezig. Het reageert in oplossing neutraal en heeft vol- 
strekt geene zure eigenschappen ; van deze omstandigheid is bij de 
bereiding reeds partij getrokken door het bezigen van magnesium- 
oxyde ter verwijdering van zure verontreinigingen. Het op die 
wijze verkregen product laat bij verbranding nauwelijks eenige asch 
achter en is vrij van magnesium. 
Tot de glucosiden kan het plumierid niet gerekend worden. Wel 
ondergaat het, zooals nader zal worden uiteengezet, eene ontleding, 
wanneer men het in waterige oplossing met zuren verhit, doch hierbij* 
