— 19 — 
wordt geen reduceerende suiker afgesplitst. Ik moet deze stof dus 
voorloopig onder de bitterstoffen rangschikken. 
^Yanneer eene waterige oplossing van plumierid tot droog ver- 
dampt wordt, dan blijft een amorplie, gomachtige rest terug. In 
droge lucht verandert die rest niet ; aan vochtige lucht blootgesteld, 
gaat zij echter langzamerhand in fraaie stervormige groepen van 
naaldvormige kristalletjes over. Deze kristalletjes, zoowel als die, 
welke men bij vrijwillige verdamping eener waterige oplossing ver- 
krygt, blijken bij verhitting water af te geven. Gedeeltelijk heeft 
dit reeds spoedig en ver beneden 100° plaats, de rest van het kris- 
talwater ontwijkt evenwel ook bij 100° eerst uiterst langzaam en 
eene vele uren lange aanwending van eene temperatuur van 120° 
wordt vereischt voordat constant gewicht bereikt is. 
Ter bepaling van het kristalwater werden drie proeven genomen 
met hoeveelheden van 3,946, 3,158 en 2,443 gram bitterstof. Deze 
bleken, bij 120° verhit, ten slotte aan gewicht te verliezen resp. 
0,101, 0,076 en 0,064 gram, waaruit het procentgehalte aan kris- 
talwater zich laat berekenen op 2,56, 2,40 en 2,62, gemiddeld dus 
2,52 %. De betrekkelijk groote onderlinge afwijkingen van de ver- 
kregen cijfers zijn daaruit te verklaren, dat, wanneer de stof aan 
de lucht verhit wordt, bij eenigszins aanmerkelijke stijging van de 
temperatuur boven 120®, reeds een begin van verkoling of oxydatie 
valt waar te nemen, kenbaar aan het optreden van eene bruine kleur. 
Ook wordt volkomen nauwkeurige weging van het achterblijvende 
poeder door zijne groote hygroscopiciteit bemoeielijkt. Op den 
duur staan de kristallen ook aan droge lucht (boven zwavelzuur) 
al hun kristalwater af; dit geschiedt echter uitermate langzaam. 
Bij bewaring van 2,406 gram, in dunne laag op een horlogeglas 
uitgespreid, in een exsiccator was eerst na 9 maanden constant ge- 
wicht bereikt; hierbij bleek 59,5 mgr., dus 2,47 °/o water te zijn 
verloren gegaan, welke uitkomst met het boven gevonden gehalte 
vrij wel overeenstemt. Wordt de waterhoudende stof in een capil- 
lair buisje verhit, dan begint ze zich tegen 150° te kleuren, een 
paar graden hooger ontwijkt vrij plotseling het kristalwater. Ook 
bij verhitting van de water vrije stof op deze wijze ziet men iets 
beneden 150° een bruinachtigen tint optreden, die bij hoogere tem- 
