— 23 — 
geeft voortgezette verhitting nog vermeerdering van het neerslag, 
hoewel die vermeerdering steeds geringer wordt, en eerst na vele 
uren koken blyft het filtraat volkomen helder, als men het, na toe- 
voeging van zoutzuur tot een gehalte van 10 °/q, gedurende twee 
uren bij 100° houdt. Het verkregen neerslag is een amorph, flauw 
zuur smakend, chocoladebruin poeder, dat in ammonia, natronloog 
en in natriumcarbonaat-oplossing geheel oplosbaar is, behoudens een 
klein gedeelte, dat namelijk, hetwelk in het laatste tijdperk der 
koking gevormd is. Ook in spiritus is het poeder, alweer op eene 
kleine rest na, gemakkelijk oplosbaar, evenzoo in chloroform en in 
aether aceticus, minder gemakkelijk in aether. De bruine stof kan 
uit hare oplossingen in alkaliën door zoutzuur weer volledig neer- 
geslagen worden. Zelfs in kokend sterk zoutzuur lost ze niet in 
noemenswaardige hoeveelheid op : de vloeistof kleurt zich slecht zwak 
geel. Sterk zwavelzuur levert reeds in de koude eene donker ge- 
kleurde, troebele oplossing. 
Met verdund zwavelzuur gekookt, splitst het plumierid zich even- 
eens onder vorming van het besproken bruine lichaam, phosforzuur 
werkt wel langzamer, maar geeft ten slotte toch hetzelfde resultaat. 
Koken met azijnzuur daarentegen schijnt slechts dezelfde uitwerking 
te hebben als indien alleen met water gekookt wordt. 
Wanneer men namelijk de bitterstof eenvoudig met water tot 100° 
verhit, dan wordt de vloeistof wel vrij spoedig geel, doch eerst na 
eenige uren treedt eene onbeduidende troebeling op. Ook hierbij 
heeft ontleding plaats, al is deze misschien niet dezelfde als die, 
welke onder den invloed van zuren wordt waargenomen. De vloei- 
stof gaat spoedig zuur reageeren en levert dan bij toevoeging van 
basisch (niet van normaal) loodacetaat steeds overvloediger praeci- 
pitaat; zooals reeds gezegd is, blijft de oorspronkelijke oplossing 
met dit reagens helder. Het is dus zaak, bij de bereiding acht te 
geven op deze eigenschap van het plumierid, en verhitting van de 
te bewerken vloeistof zooveel mogelijk te beperken. 
Twee proeven werden genomen om de hoeveelheid na te gaan 
van het bij koken met zuren ontstaande onoplosbare ontledingsproduct ; 
495 en 478 mgr. plumierid werden ieder met 25 cc. 5 °/q- zout- 
zuur tien uren achtereen gekookt, waarna het neerslag bij verdere 
