— 24 — 
kokiiig* niet meer bleek te vermeerderen. De praecipitaten, bij 110° 
gedroogd, wogen resp. 239 en 221,5 mgr., zoodat in bet eerste 
geval 48, 28, bij de laatste proef 46, 35 van de bruine verbin- 
ding zich afgezet had. Deze cijfers stemmen niet bijzonder goed 
overeen, hetgeen, naar het mij voorkomt, kan te wijten zijn aan het 
in meerdere of mindere mate optreden van eene secundaire splitsing 
tengevolge van de langdurige inwerking van het zuur. Ook het 
reeds vermelde feit, dat tegen het einde der koking met verdund 
zoutzuur een product ontstaat, dat niet volledig oplosbaar is in alkaliën, 
wijst er op, dat de reactie niet geheel en al in ééne phase verloopt. 
Beschouwen wij nu het door koken met verdund zoutzuur ver- 
kregen filtraat. Op blz. 18 is reeds gezegd, dat het plumierid niet tot 
de glucosiden kan gebracht worden, hetgeen hier nader zal worden 
aangetoond. • De waterige oplossing der bitterstof heeft op Fehling’s 
proefvocht ook bij langdurige koking geen reduceerenden invloed. 
Wordt bij die oplossing in water zoutzuur gevoegd tot eenHCl-ge- 
halte van 10 en nu korten tijd (b.v. 10 minuten) gekookt, 
het gevormde praecipitaat door filtratie verwijderd en het filtraat 
met natronloog neutraal gemaakt, dan is eene vloeistof verkregen, 
die na lang voortgezet koken met koperproefvocht daaruit eene uiterst 
geringe hoeveelheid cuprooxyde vrijmaakt. Koken met zoutzuur 
schijnt dus wel sporen van eene reduceerende stof te doen ontstaan, 
doch om aan eene glucosidische splitsing van het geheele plumierid- 
molecule te mogen denken zou de hoeveelheid gevormde reduceerende 
stof (suiker) veel belangrijker moeten zijn. Men heeft of te doen 
met sporen verontreiniging óf er heeft in geringe mate eene neven- 
reactie plaats. Wanneer men het koken met zoutzuur eenigen tijd 
langer voortzet dan hierboven is aangegeven, dan wordt de bedoelde 
reduceerende stof weer ontleed : van hare werking is ten minste 
geen spoor meer te ontdekken. Heeft de koking zoo lang geduurd 
dat bij verdere verhitting geen nieuwe troebeling meer ontstaat, dan 
is, na verwijdering van het bruine neerslag, het filtraat vrij wel 
kleurloos, heeft geene reduceerende werking, en laat, nadat het zout- 
zuur door middel van zilvercarbonaat is weggenomen, bij verdamping 
slechts eene onbeduidende, amorphe rest achter. Het product of de 
producten, die bij de splitsing naast het besproken bruine poeder 
