28 — 
Deze rest werd wederom in water opgelost en met basisch loodace- 
taat en zwavelwaterstof gezuiverd. Ook nu nog bleef bij verdam- 
ping een grootendeels amorphe rest achter ; toch waren hierin enkele 
stervormige groepen van naalden waar te nemen en de geheele rest 
gaf duidelijk dezelfde reactie met zoutzuur als plumierid. Yeront- 
reinigingen zijn zeker oorzaak, dat hier de kristallisatie belemmerd 
wordt, daar uit de bereidingswijze van deze geringe hoeveelheid 
bittere stof, in verband met hare verhouding tegenover zoutzuur wel 
tot de aanTvezigheid van eenig plumerid kan besloten worden. 
Bij het onderzoek van ivor telhout ^ dat eveneens op bovengenoemde 
wijze plaats vond, werd wel een weinig bittere stof geïsoleerd, die 
ook wel de reactie met sterk zoutzuur leverde, kristallisatie werd 
hier echter in het geheel niet bereikt. 
De vergiftigheid van den sambodja-^^^or^e^ is eene fabel, die men 
in de literatuur telkens herhaald vindt, ontleend aan de boven 1) be- 
handelde inlichtingen, door Malabaren aan Rumphius gegeven. Toch 
schijnt ook op Java het geloof aan de verderfelijke eigenschappen van den 
wortel te bestaan. Altheer zegt 2), dat een Javaan hem van de 
vergiftigheid van den sambodja- wortel wilde overtuigen, in het bij- 
zonder van die wortels, welke aan op kerkhoven gegroeide boomen 
behooren. De proeven, die A. op dieren nam, bewijzen het tegen- 
deel. Hij gaf „aan twee jakhalzen van middelbare grootte benevens 
aan eene jonge kat een mengsel van vier ned. oneen (400 gram) 
goed fijn verdeelden wortel, samengekneed met frikkadel en visch. 
De beesten verslonden dat met groote graagte en gedurende den 
tijd van twee dagen, die zij onder observatie bleven, vertoonde zich 
geen verschijnsel van onpasselijkheid. Ook zijn zij sedert frisch 
en gezond gebleven.” Yan de hevige werking van wortels, afkomstig 
1) blz. 14. 
2) Geneesk. Tsclir. v. Ned.-Indië X, 193. 
