39 — 
werkzaam beginsel aangemerkt worden; als zoodanig is veeleer de 
door mij afgezonderde bitterstof te beschouwen. 
Met sterk zoutzuur en salpeterzuur geeft de bitterstof niet zoo 
opvallende reacties als met zwavelzuur. In zoutzuur lost ze eerst 
kleurloos op, de vloeistof wordt spoedig zwak roodgeel, terwijl eene 
witte troebeling intreedt. Salpeterzuur geeft eene lichtgele oplossing. 
Eene oplossing van de bitterstof in water ( 1 : 20 ) wordt niet neer- 
geslagen door normaal en door basisch loodacetaat, evenmin door 
oplossingen van goud- of patinachloride, zilvernitraat, koperacetaat, 
kwikchloride, ijzer-, zink-, baryum-, calcium chloride, tannine, 
pikrinezuur. 
Dezelfde bitterstof, die de hast van Scaevola Koenigii opleverde, 
kon ook uit de bladeren afgezonderd worden. Uit droge bladeren kreeg 
ik door de magnesia-methode omstreeks 1 °/q van dit lichaam, echter 
meer gekleurd en sterker hygroskopisch dan dit met de stof uit 
het bastpoeder het geval was, buitendien magnesiumhoudend. De 
reacties enz. kwamen overigens geheel overeen met de boven genoemde. 
Wat de physiologische eigenschappen der bitterstof betreft, daar- 
van is mij weinig gebleken. Een zwaar vergift is trouwens niet te 
verwachten in bladeren, die, volgens Rumphius (1. c. ), wel rauw 
gegeten worden. Men kan by een padde tot zelfs 50 mgr. van de 
stof, in water opgelost, onder de huid brengen, zonder dat daardoor, 
behoudens eenige onrust, intoxicatie- verschijnselen ontstaan. Yan 
200 mgr. ziet men bij een konijn geen enkel gevolg. Bij een groeten 
padde geeft inspuiting van 100 mgr. duidelijke intoxicatie: het 
dier is zeer onrustig, de ademhaling hevig en versneld, de huid- 
functie verhoogd, zoodat het lichaam voor een deel met schuim 
bedekt is. Deze toestand houdt uren lang aan, is echter den vol- 
genden dag geweken. 
Natuurlijk is uit deze eenvoudige proeven volstrekt niets af te 
leiden voor de beteekenis, die Scaevola Koenigii of de haar eigen 
bitterstof uit een medisch oogpunt zou kunnen hebben. Er zijn 
tegen de beri-beri reeds zooveel maatregelen beproefd, en met zoo 
weinig succes, dat men aan de ééne zijde zou gaan wanhopen aan 
het welslagen van verdere pogingen om de ziekte te keeren, maar 
aan den anderen kant geneigd en gerechtigd is om alle aangegeven 
