— 44 -- 
reduceerende eigenschappen erlangt. De reogelijkheid onderstellende, 
dat bij de behandeling met zwavelwaterstof soms eenig in water 
onoplosbaar bestanddeel met het zwavellood kon neergeslagen zijn, 
kookte ik dit praecipitaat met spiritus uit ; deze nam evenwel slechts 
eene onbeduidende hoeveelheid bruine hars op, welke geen smaak 
bezat en geene glucosidische eigenschappen vertoonde. Een glucosied 
is in het door loodacetaat verkregen neerslag blijkbaar niet aanwezig, 
dit bestaat geheel uit de loodverbinding van een of meer looistoffen. 
De door loodacetaat van looizuur, door phosforzuur van lood bevrijde 
vloeistof bleek evenmin glucosiedehoudend te zijn. ^Yel werkt zy 
direct sterk .reduceerend op koperproefvocht, doch, is die reductie 
eenmaal afgeloopen, dan wordt door koking met verdund zuur geen 
nieuwe reduceerende stof gevormd. Ook laat zich uit zure oplossing 
geen glucosied of bitterstof uitschudden. 
Eene hoeveelheid van deze vloeistof, overeenstemmende met 50 
gram bladeren werd geneutraliseerd en met water tot 500 c. c. ge- 
bracht: een visch bleef in dit water ongestoord leven, een sterk 
werkzaam principe is dus niet aanwezig. Toch konden sporen 
alkaloïd worden aangetoond. Verdampt men de met phosforzuur 
van lood bevryde vloeistof met overmaat van magnesiumoxyde tot 
droog, dan kan aan het résidu dat alkaloïd het best door herhaald 
macereeren met aether onttrokken worden. Op deze wyze werd na ver- 
damping van den aether byna 700 mgr. van eene lichtgele, olieachtige, 
vloeibare rest verkregen, waarin witte vaste stukjes zijn waar te 
nemen, die onder het mikroskoop blijken uit naaldvormige kristalletjes 
te bestaan. De olieachtige vloeistof bestaat grootendeels uit eene 
op het waterbad vluchtige verbinding, welke ongeveer als absinth 
riekt; deze stof schijnt eerst bij het drogen met magnesia te 
onstaan, bij welke bewerking een dergelijke reuk ontwikkeld wordt. 
Direct met water gedestilleerd, geven de (T/ocA^f?^o?^-bladeren dezen 
geur niet ; het destillaat, met aether uitgeschud, staat daaraan 
nauwelijks iets meldenswaardigs af; wat bij verdamping van den 
aether achterblijft, riekt slechts eenigszins naar thee. 
De zooeven genoemde vaste kisl^llijne stukjes bestaan uit alkaloïd, 
evenals de geringe hoeveelheid vaste stof, die bij verdamping van 
het vloeibare deel van den aetherrest achterblijft. Bij elkaar bedroeg 
