— 45 — 
dit alkaloïd (uit + 700 gram bladeren) nauwelijks 100 mgv^ Het 
gaat gedeeltelijk reeds uit zure oplossing in aether oveï en is in 
water flauw troebel oplosbaar, zonder alkalische reactie. Gewichtige 
reacties werden niet waargenomen: zwavelzuur geeft roodgele 
oplossing, die langzamerhand troebel en donkerder wordt, zoutzuur 
en salpeterzuur geven eerst ongekleurde vloeistoffen, welke allengs eene 
geelroode kleur aannemen ; van de gebruikelijke algemeene reactieven is 
phosforwolframzuur het gevoeligste, verder werden neerslagen waar- 
genomen met MAiJER’sche oplossing, ioodioodkalium, phosfomolybdas 
ammonicus, minder duidelijk met goudchloride en phosfo-stibiumzuur, 
terwijl de overige reagentiën, ook in vrij geconcentreerde oplossing 
(1 : 100), geene praecipitaten veroorzaakten. 
Dat dit alkaloïd physiologisch niet zeer werkzaam is, bleek uit een 
paar proeven, op padden genomen; 5 mgr. alkaloïd, bij een padde 
onder de huid geïnjicieerd, had volstrekt geene waarneembare uit- 
werking, 20 mgr. veroorzaakte slechts geringe, voorbijgaande onrust. 
In de weeke, wasachtige massa, die bij de behandeling van het 
spiritueus extract met water onopgelost achterbly ft, werd nog gezocht 
naar eventueele aanwezigheid van in water onoplosbare alkaloïdver- 
bindingen: een deel werd met magnesia uitgedroogd en nu achter- 
eenvolgens met aether, chloroform en amylalkohol onder verwarming 
geëxtraheerd. Yan de verkregen vloeistoffen werd de helft tot droog 
verdampt en de verdampingsresten met azijnzuur houdend water 
behandeld, de andere helft terstond met verdund azijnzuur uitge- 
schud. Nergens werd echter alkaloïd aahgetroffen. 
G/oc/iït^mn-bladeren, zuur of' alkalisch met water gedestilleerd, 
leveren niets vermeldenswaardigs op. 
De met spiritus volkomen uitgetrokken bladeren staan aan water 
geen (voor visschen) vergiftig bestanddeel af, zijn smakeloos en 
werden niet nader onderzocht. 
Als meer belangrijke bestanddeelen heeft dit onderzoek dus slechts 
doen kennen een hoog gehalte aan looizuur benevens sporen van 
een physiologisch weinig werkzaam alkaloïd, van welke stoffen men 
geen van beide eenigen heilzamen invloed op slangebeten en derg. 
verwachten kan. Natuurlijk kan men nu voor de duistere werking 
eene even duistere verklaring trachten te vinden, of ook van het 
