PRANADJIWA. 
Het Javaansehe y^pranadjiwa’^ beteekent „troost der ziel”. Het is 
een naam, die gegeven wordt aan een geneesmiddel, dat in Indië in 
hooge eere staat. Filet (Plantk. Woordenb. 2e ed. No. 7085 en 4396 d) 
geeft aan, dat Prdnddjiwd (j.) of „Zji hoeaya’' (s.) diQ Papilionncee 
Euchresta Horsfieldii Benn. Deze opgave is echter niet volledig, 
want onder den naam pranadjiwa zijn zoowel op Java als elders 
in den archipel twee soorten van pitten bekend, die in ui terlijke 
gedaante veel overeenkomst vertoonen, echter tot geheel verschillende 
familiën behooren. De eene soort wordt gevormd door de vruch- 
ten van Euchresta Horsfieldii Benn., de andere bestaat uit de zaden 
van Sterculia javanica R. Br. ; van de eerste smaken de kernen intens 
bitter, terwijl die van de laatstgenoemde slechts een eenigszins 
walgelijken smaak hebben ten gevolge van de tot een hoog gehalte 
aanwezige olie. Daar mij herhaaldelijk om inlichtingen gevraagd 
werd betreffende deze geneesmiddelen, trachtte ik, zekerheid omtrent 
de identiteit te bekomen. Dit is mij mogelijk gemaakt doordat 
mij van verschillende zijden op mijn verzoek exemplaren werden 
toegezonden, somtijds met het noodige herbarium-materiaal, terwijl 
de heeren Dr. Valeton en Koorders welwillend behulpzaam waren 
door determinatie van een en ander. 
De gewichtigste toepassing, die de pitten vinden, is wel deze, 
dat men ze aanwendt tegen borstkwalen, bloed opgeven, zelfs tegen 
phtisis. Daar men vrij algemeen van meening is, dat de zoete en de 
bittere pranadjiwa slechts variëteiten zijn van eene zelfde planten- 
soort, worden de eigenschappen, die men aan de ééne toekent, ook 
wel op de andere overgedragen en het zou mij niet verwonderen, 
als de Sterculia-mAcra ook aan deze omstandigheid hun roep als 
teringmiddel dankten, die dan oorspronkelijk alleen aan de Euchresta- 
vruchten zou toekomen. Nog andere krachten zouden, behalve de 
