— 49 — 
omgeyen. Nu en dan komen peulen voor, die twee zaden inhouden ; 
de vorm der vrucht is dan eenigszins abnormaal. Terwijl van de 
rijpe EucJiresta- vrucht de wand niet geheel door het zaad is opge- 
vuld, beslaat de kern van het Sterciilia- zaad nagenoeg de geheele 
ruimte binnen den wand. Op dwarsdoorsnede bespeurt men hier, 
dat het binnenste van de zaadkern door eene ledige ruimte wordt 
ingenomen, welke begrensd wordt door de cotyledonen, die weer 
door een groot eiwitlichaam omsloten zijn. 
Bij eenigszins nadere beschouwing kan men dus de pitten zonder 
moeite van elkaar onderscheiden. De bittere smaak der Euchresta- 
zaden is overigens op zich zelf reeds een afdoend kenmerk. 
Nog dient vermeld te worden, dat de zoete pranadjiwa misschien 
somtijds van andere Sterculia- species afkomstig is dan van S. javanica. 
Er zijn verschillende soorten, wier zaden zeer sterk op elkaar gelijken, 
en het ligt voor de hand, dat deze wel met elkaar verwisseld zullen wor- 
den. De eenige maal, dat mij bij de zaden ook voldoende herbarium ma- 
teriaal werd gezonden, bleek dit inderdaad aan Sterculia javanica R. Br. 
toe te behooren. 
a. EUCHRESTA HORSFIELDII BENN. 
Indertijd werd mij uit Deli namens een medicus, denbeer Voorthüis, 
een pitje toegezonden, dat ik toen niet met zekerheid kende, doch, 
zooals later bleek, terecht, voor de kern van een vruchtje 
hield. De heer Y. deelde mij mede, dat een patiënt van hem der- 
gelijke pitten 4 weken lang tegen phtisis had aangewend, zonder 
dat daarvan eenig succès was te bespeuren; de kuur was gestaakt, 
daar van het geneesmiddel geen vooraad meer voorhanden was. 
Een ander daarentegen, „die de teekenen vertoonde van vroeger een 
tuberculeus proces in de rechterlong te -hebben doorgemaakt, be- 
weerde tengevolge van het gebruik dezer boontjes genezen te zijn”. 
Door tusschenkomst van den kontroleur van Poespo werd later 
een groot aantal Euchresta- vruchtjes voor ’s Lands Plantentuin van 
den Tengger verkregen. Deze waren echter bij aankomst voor een 
groot deel bedorven. Yoor 'zoover ze nog gaaf van uiterlijk waren, 
werd beproefd, zoowel te Buitenzorg als te Tjibodas (+ 4500 voet 
hoog) er aanplantingen van te maken, die echter geen resultaat 
'4 
