— 53 — 
Het alkaloïdgehalte der zaden is zeer aanzienlijk ; uit het boven- 
genoemde gewicht aan zaden werd + 5 gram alkaloïd verkregen, 
meer dan 1,5 Vo dus. ^ 
Het alkaloïd is in water gemakkelijk oplosbaar tot eene alkalische 
vloeistof ; destilleert men de^e oplossing, dan is in het destillaat geen 
alkaloïd aan te toonen; vluchtige basische stoffen zijn dus niet voor- 
handen. De smaak is walgelijk bitter. Met sterke zuren krijgt men 
geene specifieke reacties : salpeterzuur : zwak geel, zwavelzuur en 
zoutzuur: zwak roodgeel, zwavelzuur met kaliumbichromaat of met 
molybd. ammon. : niets bijzonders. Yerder geeft in eene oplossing 
1: 1000 Mater’s reagens een amorph wit neerslag, ioodioodkalium : 
sterk bruin praecipitaat, phosfowolframzuur : overvloedig wit neerslag, 
phosfomolybd. ammon : zwakke troebeling, phosfostibiumzuur : flauwe 
opalescentie, de overige algemeene reactieven niets. Bij eene ver- 
dunning tot 1 : 10000 levert alleen ioodioodkalinm nog een flink 
neerslag, kaliumkwikiodide zwakke troebeling, phosfowolframzuur eerst 
allengs flauwe opalescentie. De bittere smaak van eene oplossing 
1 : 10000 is niet meer waar te nemen. 
Bij onderzoek bleek het alkaloïd een hevig vergift te zijn. Werd 
10 mgr. in neutrale oplossing bij een padde onder de huid geïnji- 
cieerd, dan trad spoedig kramp in de ledematen in, die vervolgens 
slap worden, terwijl een toestand van narkose aan vangt, waarin het 
dier weldra op geem enkelen prikkel meer reageert; de ademhaling 
blijft intusschen langzaam en ongeregeld voortgaan, het hart klopt 
langzaam door. Deze toestand eindigt met den dood ; een groote 
padde bleef echter nog 4 dagen in narkose leven, den tweeden dag 
scheen zelfs herstel te zullen intreden : het proefdier reageer- 
de op branden van een poot door beweging van het geheele 
lichaam en sloot de oogen, wanneer die aangeraakt werden. Toch 
hadden vier dagen na de inspuiting alle levensverschijnselen opge- 
houden. 
Eene dosis van 5 mgr. was voor een padde niet doodelijk; wel 
volgde ook hier narkose, deze was echter minder diep, daar het 
dier op sterke prikkels bleef reageeren. Na 24 uur was de bedwel- 
ming geweken en een stadium van excitatie ingetreden, gekenmerkt 
door heftige en ongeregelde ademhaling, vluchtbewegingen en sprongen 
