— 60 — 
Naar het inij voorkomt, wordt voor Jasminum glabriusculum de 
naam gambir oetan slechts- bij afkorting gebezigd en is de naam 
van Filet, mëlati gambir oetan, de volledige en de juiste. Deze kan 
aan de plant zijn gegeven om haar te onderscheiden van Jasminum 
grandiflorum L., eene in' Indië onder den naam y,mëlati gambir^' 
wel bekende sierplant in tuinen. Wanneer het waar is, wat mij 
verteld werd, dat namelijk de looizuur houdende bladeren van Ficus 
Ribes wel door inlanders bij het sirih kauwen gebruikt worden om bij 
gebrek aan gambir deze te vervangen, dan is daarin zeker de ver- 
klaring te zoeken van het feit, dat aan dezen boom de naam gambir 
oetan geschonken wordt. 
Op exemplaren van deze Ficus-species in het herbarium van 
’s Lands Plantentuin, van Sumatra afkomstig, vindt men de inlandsche 
namen ^Galipoeng rimboe’’’ en ^Loetoe along’\ 
Beide soorten van gambir oetan werden door mij onderzocht. 
«. JASMINUM GLABRIUSCULUM BL. 
Het materiaal voor dit onderzoek dank ik aan de vriendelijke hulp 
van den heer Wigman, die het voor mij op den Salak deed inzamelen. 
Yan de gedroogde bladeren* werd 150 gram (= bijna 450 gram 
versche bladeren) volledig met spiritus uitgekookt, en de extractmassa, 
die nu bij destillatie terugbleef, met water behandeld. Eene aan- 
zienlijke hoeveelheid groene, smakelooze hars blijft bij die gelegen- 
heid onopgelost achter, de bruine waterige vloeistof is sterk bitter 
van smaak. Voegt men bij deze vloeistof eene oplossing van gekris- 
talliseerd loodacetaat, dan ontstaat een grijs neerslag, terwijl het 
daarvan bevrijde filtraat, na van lood ontdaan te zijn, slechts weinig 
bitter meer i%; met basisch loodacetaat geeft dit filtraat geene 
troebeling meer. In hoofdzaak is het bitter bestanddeel dus door 
het normale loodzout gepraecipiteerd ; dit neerslag levert dan ook, 
in water verdeeld en door zwavelwaterstof ontleed, eene intens 
bittere vloeistof. Deze vloeistof heeft eene roode kleur. Zij staat, 
met chloroform geschud, daaraan eene kleine hoeveelheid bit- 
tere stof af, daarna gaat deze echter in aanzienlijke hoeveelheid 
in azijnaether over, terwijl de waterige, roode vloeistof na herhaald 
schudden vrij wel geheel ontbitterd achterblijft. De verdampingsrest 
