— 62 
gevormd: de oorspronkelijk waterige oplossing doet, na korten tijd 
koken met koperproef vocht, daaruit een weinig cuprooxyde vrij 
worden, dit reduceerend vermogen wordt evenwel door koken met 
verdunde zuren niet verhoogd. De stof is dus geen glucosied, maar 
moet tot de bitterstoffen gebracht worden. In hare verhouding 
tegenover sommige reagentiën vertoont zij gelijkenis met looistoffen 
of met phenolen. 
In sterk zwavelzuur lost de bitterstof met roode kleur op, de 
kleur wordt allengs violet, waarop dan door toevoeging van water eene 
wankleurige troebeling gevormd wordt. Salpeterzuur geeft onder 
gasontwikkeling eene gele vloeitof, terwijl in sterk zoutzuur de stof 
nauwelijks merkbaar in oplossing gaat. 
Eene koud verzadigde oplossing in water levert met ijzerchloride 
eene groene, eenigszins troebele vloeistof, met kaliumbichromaat 
bijna onmiddellijk donkere troebeling; normaal loodacetaat veroorzaakt 
een overvloedig wit neerslag, dat onoplosbaar is in overmaat van het 
praecipiteermiddel zoowel als in basisch loodacetaat; laatstgenoemde 
vloeistof doet in het Altraat, verkregen na verwijdering van het 
door het normale loodzout verkregen neerslag, geene troebeling meer 
ontstaan. Deze* eigenschappen van onze bitterstof zouden ons geneigd 
doen zijn, die tot de looistoffen te brengen, de afwezigheid van zure 
hoedanigheden echter belet ons dit, en ook de omstandigheid, dat 
door gelatine de stof niet wordt neergeslagen uit hare waterige 
oplossing. Verder veroorzaken goudchloride en platinachloride eene 
eerst na eenigen tijd optredende troebeling, kwikchloride evenzoo, 
terwijl de vloeistof langzamerhand geel wordt. 
Eene heet verzadigde oplossing van de bitterstof wordt bij bekoeling 
troebel; zij kan dan echter weer helder gemaakt worden door toe- 
voeging van natriumhydroxyde- of natriumcarbonaat-oplossing, of 
ook door kalk- of baryt water. Daarbij blijkt, dat de stof in alkalische 
oplossing zeer licht geoxydeerd wordt: waar de vloeistof namelijk 
met de lucht in aanraking is, wordt zij langzamerhand schoon rood 
gekleurd. Die gemakkelijke oxydeerbaarheid wordt ook waargenomen, 
als men de droge stof met natronoplossing behandelt : er wordt dan 
terstond eene roode oplossing gevormd, waarin echter, zeker ten 
gevolge van verdere ontleding, vrij wel onmiddellijk een bruin bezinksel 
