— 65 — 
af; slechts 25 mgr. alkaloïcl werd zoodoende uit 100 gram bladeren 
bereid ; het vormde een geel, amorph residu, dat in zuur water 
onvolledig oploste en door natronloog uit die oplossing neergeslagen 
kon worden. De totale hoeveelheid, van deze base geïsoleerd, werd in 
neutrale' oplossing bij een padde onder de huid gebracht: ofschoon 
daardoor hevige onrust en versterkte respiratie teweeggebracht 
werden, was het proefdier spoedig weder geheel normaal. 
Het alkaloïdgehalte van de bladeren dezer Jasm^wwm-species is 
dus niet van dien aard, dat het eene medische toepassing zou kunnen 
verklaren. Mogelijk is de bitterstof uit dit oogpunt van meer ge- 
wicht te achten. De omstandigheid, dat zij in water weinig oplosbaar 
is en ik er nog niet in slaagde, door indifferente middelen eene 
gemakkelijk oplosbare verbinding er van te maken, stond het phy- 
siologisch onderzoek nog in den weg. Slechts werd een enkele proef 
op een hond genomen: 100 mgr. van de bitterstof, als zoodanig, 
met voedsel gemengd, ingegeven, werd verdragen zonder uiterlijke 
kenteekenen van vergiftiging. 
Ik hoop gelegenheid te hebben, de onderzoekingen over het geslacht 
Jasminum verder uit te breiden en daaraan eene studie ook van 
andere Oleaceeën te verbinden. 
Tot de vele inheemsche Jasminum-soovien behooren o. a. de bekende J. 
Sambac Ait. en J. grandiflorum L. {^^mëlati gambir''). De bloemen, 
voornamelijk van de eerstgenoemde, zijn zeer gezocht wegens haar eenigszins 
bedwelmenden genr. In de Engelsch-Indische literatuur vindt men vermeld, dat 
de bloemen van J. Sambac., uitwendig gebruikt, als een krachtig lactifugum 
bekend staan, terwijl de bladeren, evenals die van andere soorten, tegen huid- 
ziekten dienen. Ook aan J. grandiflorum kent men velerlei geneeskrachtige 
eigenschappen toe 1); de auteurs der Pharmacogr. indica vonden in de bladeren, 
behalve hars, astringeerende stof en salicylzuur, een alkaloïd, jasminine., van 
welks eigenschappen weinig of niets vermeld wordt, en een lichaam, welks 
oplossing reeds in de koude door verdund zwavelzuur troebel wordt. Van die 
stof wordt slechts terloops gewag gemaakt; misschien blijkt bij nadere be- 
schouwing wel de identiteit der bestanddeelen van deze J. soort met die van de 
door mij onderzochte. Van J. angustifoliium Vaiil en J. humile L. wordt de wortel 
als middel tegen ringworm gebezigd; de laatste levert ook gele kleurstof; die van J. 
pilbescens Willd. heet een middel tegen slangebeet. In J. syringaefolium Wai.l. werd 
door Du. Greshoff (nog onuitgegeven aanteekeningen) een glucosied aangetroffen. 
1) Zie o. a. Pharmacogr. ind. II, 378. 
5 
