— 73 — 
Baillon 1) zegt: „On attribue aux feuilles de certaines espèces 
des propriétés fébrifuges qui les font employer contre les fièvres in- 
termittentes.” 
Rosenthal 2) geeft voor Dioscorea hirsuta BI. aan: „Blatter 
im Decoct bei Wechselfiebern”. 
Yoorts vindt men bij Watt (1 c.) gewaagd van braakwekkende 
eigenschappen bij D, daemona Roxb., van het gebruik der knollen 
van D. delfoïdea Wall. als waschmiddel voor zijden stoffen en van 
de bladen als febrifugum; van D, oppositifolia L. wordt gezegd: 
„The root, ground and heated, is applied to reduce swellings; it 
is also iised in snake-bite und scorpion sting”; voor D. sativaJj.en 
D, triphylla L. eindelijk wordt mede een beperkt uitwendig gebruik 
aangegeven. 
Filet vermeldt het volgende betreffende de giftigheid van Diosco- 
rea- soorten : 
D. bulbifera L. (ISTo. 4) : „De knollen dezer slingerplant zijn een 
gewild voedingsmiddel: rauw gegeten zijn zij giftig”. 
D. hirsuta Bl. (No. 475): „De wortels worden soms gegeten; zij 
zijn echter scherp en vergiftig, en moeten eerst afgekookt en eenigen 
tijd onder den grond gelegd worden.” 
D. triphylla L. (No. 2879): „Deze groote knol is zeer giftig; 
hij wordt echter eetbaar na langen tijd in water geweekt en gekookt 
te zijn.” 
Bij de overige soorten van het geslacht spreekt Filet niet van 
toxische eigenschappen. Daarentegen vindt men bij Rosenthal 3) 
voor de Dioscorea’ s in het algemeen deze opgave: „Die Wurzeln. . . . 
enthalten. . . . einen scharfen, bitteren Stoff, der sich durch Waschen 
leicht beseitigen lasst...” Zooals uit het vervolg blijken zal, is het 
voorhanden zijn van die scherpe, bittere stof — ten minste in eeniger- 
mate in aanmerking komende hoeveelheid — volstrekt geen alge- 
meene regel voor de Dioscorea- soorten. 
Onder de door Filet genoemde Dioscorea’s met vergiftigen wortel 
is Z). hirsuta Bl. de meest gewone. Men ziet deze species vaak in 
1) Baillon, Dict. d. botanique II, 437. 
2) Rosenthal, Synopsis plant, diaphoricarum (1862), 106. 
3) 1. c.,105. 
