77 
In de eerste plaats werden de knollen op de gebruikelijke wijze 
op cyaanwaterstof onderzocht, evenwel zonder resultaat. Verdere 
proeven deden mij als toxisch principe twee alkaloiden kennen, 
tot wier bereiding op de volgende wijze kan worden te werk gegaan. 
De gestampte versche wortel of ook poeder van in de zon ge- 
droogde schijven daarvan wordt verschillende malen achtereen met 
sterken spiritus uitgekookt, en van de verzamelde decocten de 
alkohol afgedestilleerd. In de gefiltreerde waterige rest, die men 
terughoudt, veroorzaakt basisch loodacetaat een belangrijk, sterk 
gekleurd neerslag, dat verwijderd wordt, waarop men het van lood 
bevrijde filtraat verdampt tot bijna stroopconsistentie. Reeds in 
zuren toestand staat deze vloeistof aan chloroform en andere uit- 
schudmiddelen eenig alkaloïd af, ze kan echter op die wijze van 
veel verontreiniging bevrijd worden. Maakt men nu alkalisch met 
koolzure soda, dan kan door herhaald schudden met choroform vrij 
wel al het alkaloïd aan de vloeistof onttrokken worden. Na nog- 
maals opnemen in zuur water, alkalisch maken en uitschudden met 
cloroform wordt als verdampingsrest van laatstgenoemde vloeistof 
eene gele, amorphe, na droging vernisachtige massa teruggehouden, 
die vrij sterk hygroskopisch is. 
Nagenoeg al het alkaloïd uit den wortel is zooodoende afge- 
zonderd. Het lost in water grootendeels op tot eene intens scherp- 
bittere, alkalisch reageerende vloeistof: bij behandeling met zuur 
water blijft nauwelijks iets onopgelost achter. Wanneer men 10 
mgr. van de afgescheiden alkaloïdmassa, in eene voldoende hoe- 
veelheid zuur water opgelost, bij een groeten padde onder de huid 
inspuit, dan worden de volgende verschijnselen waargenomen. Het 
dier doet enkele hevige sprongen en haalt benauwd adem, waarbij 
de bek nu en dan wijd geopend wordt ; de respiratie staat vervol- 
gens stil, de huid onder de kin is geheel naar binnen getrokken; 
na eenige kramptrekkingen in de ledematen is het dier niet meer 
bij machte, deze te bewegen en geraakt nu spoedig in zoo diepe 
narkose, dat het iedere willekeurige houding verdraagt en noch op 
mechanische noch op chemische prikkels meer reageert. Het hart 
blijft nog vele uren voortkloppen, de padde komt echter niet meer 
bij en geeft geene verdere teekenen van leven meer. 
