— 85 — 
gevonden. Iiitiisschen zijn de volgende resultaten verkregen: 5 gram 
versche knol, door een middelmatigen kamponghond opgegeten, 
maakte het dier na een paar uren lusteloos; het ademde diep en 
sidderde nu en dan over het geheele lichaam. De vergiftiging was 
echter slechts van voorbijgaanden aard. Een kleine hond, die bij 
tusschenpoozen 5 gram at, braakte nog vóórdat alles op was ; daarna 
traden wel nu en dan rillingen in, maar spoedig volgde volkomen 
herstel. Een ander maal, toen een kleine hond eene ongeveer gelijke 
hoeveelheid verdroeg zonder braken, had deze na een uurtje loomheid 
ten gevolge, de ademhaling was heftig en ging met een zacht kreunen 
gepaard, langzamerhand trad ook eefie zwakke narkose in ; na korten 
tijd kwam het proefdier hieruit weer bij, doch bleeft toen nog een 
poos loom en onzeker op de pooten, waarin nu en dan lichte trek- 
kingen optraden. 
De moeielijke ademhaling is ook hier weer een constant verschijnsel, 
wanneer niet door braking, die in den regel spoedig volgt, het vergift 
uit het organisme geëlimineerd wordt. 
}Iet scheen mij van belang, ook van enkele andere Dioscorea-aoovim^ 
wier wortels, gekookt of op andere wijze toebereid, tot spijze dienen, na te gaan, 
of deze in ranwen staat vergiftige eigenschappen bezitten. Uit sommige opgaven 
zou men namelijk afleiden, dat vergiftigheid een algemeene eigenschap van de 
Dioscoreas is, zoo 1). v. uit hetgeen Rosenthal er van zegt (reeds geciteerd op 
blz. 76); ook Rumpiiius legt bij de beschrijving van verschillende zijner ))oe6ï”- 
sooiten den nadruk er op, dat ze niet rauw gegeten kunnen worden, daar ze 
een jeuken in ' dem mond veroorzaken, zoodat men ze door koken of braden 
onder asch »tot de kost be({uaam” maken moet. Uit de volgende proeven blijkt 
nu, dat voor enkele van de meest gewone Dio5core«-soorten nauwelijks sprak(' 
kan zijn van schadelijkheid in rauwen staat; het koken of braden zal wel 
slechts moeten dienen om den smaak te verbeteren. 
Aan een hond werd op achtereenvolgende dagen toegediend 15 gram droog 
poeder (= + 60 gram versch materiaal) van de wortels van Dmscorm ffcw/mto. 
D. pentaphylla L., D. alata L. en D. spiculata Bi.., met een weinig geliakt vleesch 
vermengd. Telken male werd liet voedsel zonder tegenzin en zonder onaange- 
name gevolgen genuttigd. Toch zijn ook deze relatief onschuldige wortels niet 
geheel alkaloidvrij. M'en minste uit die van I). acidcuta en D. alata konden, 
wanneer betrekkelijk groote hoeveelheden materiaal werden behandeld (res[). 
180 en 150 gram droog poeder), langs derizelfden weg, die tot bereiding van het 
gadoeng-alkaloïd gediend had. sporen alkaloïd geïsoleerd worden. Er werden 
nl. resten verkregen, resp. 15 en 16 mgr. wegende, die voor een deel in zuui’ 
