— 26 — 
overlangsche lijnon en eene donkere dwarslijn op hefc eerste 
segment. De kop is bruin en vertoont veelal lichtbruine teeke- 
ningen. De witte vlekken komen voor op de segmenten 7, 8, 
9 en 10. 
De pop hangt niet, maar ligt, evenals bij Telicota augias^ in 
een dun spinsel, op de plaats, waar de rups het laatst verblijf 
heeft gehouden in een opgerold blad. Na 7 dagen komt de vlinder 
uit, die iets kleiner is dan de vorige soort en zich onder meer 
van deze onderscheidt door de aanwezigheid van 4 of 5 geelwit- 
te, goed ontwikkelde vlekjes op de achtervleugels. De algemeene 
kleur is verder meer grauwachtig bruin, soms zeer donker van 
tint en soms met een flauwen, metaalachtigen, violetten gloed. 
Mannetje en wijfje komen bij deze soort geheel overeen, maar 
het laatste is weder iets grooter en heeft eene vlucht van 
30 — 35 mM. 
D. De rups van Melanitis leda^ L. 
Komt hoogst algemeen op de paddi voor. Zij heeft nagenoeg 
dezelfde kleur als het paddiblad en wordt daarom dikwijls over 
het hoofd gezien. Haar kop is lichtbruin, van voren gezien 
nagenoeg vierkant en draagt twee roodbruine, met uitstaande 
haren bezette horens (PI. I, fig. 21). Het achterlijf eindigt in 
twee uitsteeksels, die eveneens stijve haren dragen, terwijl het 
geheele lichaam met talrijke, zeer korte, witte haren is bezet. 
Hare lengte bedraagt tot 50 mM. 
De pop is eveneens fraai groen en met dergelijke haren bezet, 
terwijl zich aan den kop twee lange, bruinroode, behaarde uit- 
steeksels bevinden. 
Na 8 — 11 dagen komt de vlinder te voorschijn (PI. I, fig. 22 
en 23), een der meest gewone en tevens der meest varieerende 
vlinders van Java. Zij behoort tot de schemeringvlinders en 
vliegt zoowel des avonds als des morgens. Overdag houdt zij 
rust en zit dan meestal met toegeklapte vleugels op den grond, 
in welke houding zij door hare bruinachtig grijze kleur zoo goed 
als onzichtbaar is. Jaagt men haar in het voorbijgaan op, dan 
vliegt zij eenigc meters ver en gaat weer op den grond zitten. 
