— 80 — 
vuldig tot in alle hoekjes worden gekalkt, waarbij men een 
weinig carbol door de kalk kan mengen, terwijl vooral geen 
restanten van een ouden voorraad aanwezig mogen blijven, 
daar deze slechts tot uitgangspunt van eene nieuwe infectie 
zouden worden. 
Is een bepaalde voorraad eenmaal aangetast, dan is het zeer 
moeielijk met goed gevolg iets tegen het kwaad te beginnen. 
Wel kan men door vergiftige gassen kevers en larven dooden, 
maar het is duidelijk, dat hieraan zeer groote bezwaren — om 
nog niet van gevaren te spreken — zijn verbonden en dat de 
kwaliteit van het product daaronder allicht zou lijden. Ook 
kan men, bij ongepelde rijst, door wannen een groot gedeelte 
van de aangetaste korrels verwijderen, die dan natuurlijk moe- 
ten verbrand worden, maar er blijven dan toch altijd nog een 
aantal larven achter. 
B. De R ij s t m o t. Tinea spec. 
Een soort van donker gekleurde Mot, die nauw is verwant 
aan de welbekende Korenmot, Tinea granella^ L. richt nu en 
dan zeer ernstige schade aan in rijstgoedangs. Zij legt hare 
zeer kleine, lichtgele eieren tegen de rijstkorrels aan en het 
rupsje, dat na 10 — 12 dagen te voorschijn komt, begint, even- 
als de klanderlarve, met het aanvreten van een korrel. Echter 
vreet zij daarvan slechts een gedeelte op en brengt hare uit- 
werpselen steeds naar buiten. Begint zij nu met het aanvreten 
van een tweeden korrel, dan wordt deze met den eerste en 
met hare uitwerpselen samengesponnen en op deze wijze gaat 
zij voort, totdat zij zich eene steeds grooter wordende verblijf- 
plaats heeft gemaakt, die uit eene taai aaneengesponnen massa 
van nalf opgevreten rijstkorrels en uitwerpselen van verschil- 
lende grootte bestaat. 
De daarbinnen verblijfhoudende rups, die zeer levendig is in ha- 
re bewegingen, wanneer zij gestoord wordt, is rose-achtig, licht 
vleeschkleurig van tint en heeft een bruinzwarten kop ; zij wordt 
14 — 16 inM. lang en heeft het normale aantal van 16 pooten. 
