waar het insect zich zou kunnen vestigen. Zindelijkheid en 
netheid zijn daarbij steeds in acht te nemen. Slechts op die 
wijze kan een kwaad worden voorkomen, dat vooral bij tabak, 
die voor dekblad bestemd is, de meest ruïneuze gevolgen zou 
kunnen hebben. 
6. Verschillende andere plagen. 
Bladluizen komen tamelijk algemeen op de tabak voor. Zij 
worden gewoonlijk achtervolgd door de larven van Lieveheers' 
beestjes, Gaasvliegen en andere, van roof levende insecten, maar 
toch niet in die mate, dat ze daardoor worden uitgeroeid. Gelijk 
bij de meeste planten, bewonen zij ook hier de bovenste en 
jongste blaren en doen daar, althans direct, weinig schade. 
Maar indirect zijn zij schadelijk door hunne zoete afscheidings- 
producten, die op de lager geplaatste bladeren neervallen en 
daar den kweekbeden vormen voor eene zwarte schimmelvege- 
tatie, onder den naam van roetdauw bekend. 
Dat die afscheidingsproducten in overvloedige mate op de 
tabaksplant aanwezig blijven, vindt zijn oorzaak in de eigenaar- 
dige beharing der plant, waardoor de zwarte mieren, die ge- 
woonlijk de grootste afnemers zijn van het zoetachtige product 
der luizen, op een afstand worden gehouden. Deze insecten 
toch, die overigens niet voor een klein geruchtje vervaard zijn, 
vermijden liefst de tabak. Plaatst men een zwarte mier op 
een tabaksblad, dan geeft zij de duidelijkste blijken van onrust 
en onbehagen en zij tracht zich zoo spoedig mogelijk te verwij- 
deren. Gelukt het haar, dan bladrand te bereiken, dan laat 
zij zich eenvoudig vallen; gelukt haar dit niet, dan sterft zij 
binnen weinige minuten onder krampachtige samentrekkingen. 
Naar alle waarschijnlijkheid wordt haar dood veroorzaakt dooi- 
den vettigen inhoud van het knopvormige uiteinde der haartjes, 
die ook uitwendig eene kleverige stof afscheiden, bij haar voor- 
bijgaan af breken en de ademhalingsopeningen van haar achterlijf 
verstopt doen raken» 
Ook mieren met langere pooten, zooals de gewone, roode mier, 
vermijden de jonge, dicht behaarde deelen van de tabaksplant 
Meded. PI. LXIV 4 
