— 53 
weten, dat ook de, uit Amerika afkomstige, maar hoogst 
algemeene aangeplante Bixa orellana^ L. {daoen gelinggeum in 
West-, kasoemha kling in Midden- en Oost- Java) een plant is, 
waarop de insecten gaarne verblijf houden en zich vermenig- 
vuldigen. 
, De ziekte woedt het hevigst in den regentijd en in het al- 
gemeen vertoont zij zich het meest in streken met een groeten 
jaarlijkschen regenval. De insecten schijnen dus aan een vochtig 
klimaat de voorkeur te geven en vinden bijgevolg ook in dit 
opzicht in West-Java zeer gunstige levensvoorwaarden. 
Eene bijzondere voorliefde voor eene der tamelijk talrijke va- 
riëteiten van den theeheester, die in West-Java. worden ver- 
bouwd, schijnen zij niet te bezitten. In zeer jonge aanplantingen 
vindt men ze gewoonlijk nog niet; zij houden zich het liefst 
op in gesloten plantsoenen, waar zij zoowel tegen sterken wind 
als tegen- te feilen zonneschijn zijn beschut. Daarom vertoe- 
ven ze ook gaarne in tuinen, die in een dal of inzinking van 
den boden zijn gelegen en in dezulke, die door hunne lig- 
ging eerst laat door de zon worden beschenen. De nabijheid 
van bosch, van geboomte in het algemeen, van bamboe en an- 
dere hooggroeiende grassoorten schijnt hun verder aangenaam 
te zijn, vermoedelijk, omdat zij zich daarin gedurende de warm- 
ste uren van den dag kunnen terugtrekken. 
Behalve voor thee, worden de insecten schadelijk voor kina 
en cacao. 
B. De Volwassen Insecten. 
Er zijn twee soorten van het geslacht HelopeUis.^ die voor de 
theecultuur schadelijk zijn. De eerste is 
Helopeltis theivora^ Waterh., PI. II, fig. 1. 
Beschrijving. Aangezicht en hals groen. Oogen donkerbruin. 
Eerste lid der sprieten licht geelbruin, overige leden donker- 
bruin. 
Thorax geelbruin, met donkeren achterrand. Scutellum geel- 
bruin. Naald aan de basis lichtbruin, dan een donkerbruine 
