— 11 
overlangsche streep over den kop, aan het achterste gedeelte 
geflankeerd door twee korte streepjes. De voorrand van het 
borststuk en een, niet altijd even goed ontwikkelde dwarsstreep 
daarover, de twee hoekpunten en de top van het schildje en. 
eenige kleine vlekken daarop eveneens geelbruin. Het leder- 
achtige gedeelte der dekschilden is doorschijnend geelbruin aan 
de basis, ondoorschijnend zwartbruin aan het einde. 
In de rust reiken de vleugels slechts zeer weinig over het 
achterlijf. De pooten zijn geelbruin en aan de buikzijde van 
het achterlijf bevinden zich twee overlangsche rijen van vier- 
kante, gele vlekken. Yermoedelijk Antestia histrio^ Fabr. 
Deze zeer algemeene wants voedt zich met het sap van de bla- 
deren, in welker weefsel zij haar zuigsnuit steekt. Waar zij in 
groeten getale voorkomt, geeft zij den planten een ziekelijk aan- 
zien. Zij is niet zeer gemakkelijk te vangen, omdat zij zich bij 
naderend gevaar met de grootste behendigheid naar de andere 
zijde van het blad begeeft als waarvan men nadert en zich op 
die wijze geruimen tijd weet te verbergen. 
B. Nezara viridula^ L. PI. I, fig. 5 en 6 (larven 
Een hoogst algemeene en schadelijke wants. De gemiddelde 
lengte van het lichaam bedraagt 15 mM. De algemeene kleur is 
smaragdgroen, maar vele exemplaren hebben het voorste gedeelte 
van den kop en van den thorax geelbruin gekleurd. Aan de hoek- 
punten van het schildje vindt men een klein, zwart stipje en 
daartusschen, langs den voorrand ervan, drie kleine, bruine stip- 
jes. Deze laatste ontbreken soms. De drie laatste geledingen 
der sprieten vertoonen breede, lichte ringen. 
Deze wants zuigt zoowel aan de bladeren als aan den stengel; een 
enkele maal nam ik haar ook waar, zuigende aan de vruchten. 
C. Nezara griseipennis^ Ell. 
Deze wants gelijkt op de voorgaande soort, maar is kleiner, 
daar hare lichaamslengte niet meer dan 8 — 9 mM. bedraagt. 
Haar kleur is minder fraai groen, de top van het schildje is 
