— 8 — 
hun steek ontstaan kleine, lichtbruine stipjes, die langzaam 
grooter en donkerder worden en zich soms over het geheele 
vruchtje uitbreiden. Hetzij nu na deze aantasting de bevruch- 
ting nog plaats heeft, hetzij deze achterwege blijft, doordat de 
stempels niet meer te voorschijn kunnen komen en bijgevolg 
geen stuifmeel kunnen opvangen, in den regel komt van de 
aangetaste deelen weinig terecht en wanneer de meeste vruchtjes 
van eene aar zijn aangetast, verheft deze zich later als een don- 
kere, ijle pluim recht in de lucht. Waar zich, trots de ongunstige 
omstandigheden, toch nog een korrel ontwikkelt, is deze bij de 
inlanders weinig in aanzien, omdat het gebruik van deze, aan 
haar zwarte kleur kenbare rijst ziekte en vooral buikpijn heet te 
veroorzaken. Ook wanneer de plant eerst na de bevruchting 
wordt aangeboord, is de steek toch voldoende om de verdere 
ontwikkeling der vruchtjes te belemmeren en deze te doen ver- 
drogen. Bij gebrek aan beter worden ook rijpende korrels aan- 
getast en ook dan ontstaan gevlekte vruchtjes, waarvan het 
gebruik schadelijk wordt geacht. 
Het is zonder meer duidelijk, dat de, door een dergelijk insect 
aangerichte schade ruïneus kan zijn. Daarbij wordt het gevaar 
nog verhoogd door de gewoonte van het dier, om, natuurlijk 
alleen in den volwassen toestand en vermoedelijk door honger 
gedreven, in groote zwermen te verhuizen. De verhuizingen 
zijn trouwens noodzakelijk. Neemt men bijvoorbeeld aan, dat 
op eene sawah 1000 walang sangits volwassen en geslachtsrijp 
zijn geworden en de paddi reeds zóóver is gevorderd, dat zij 
de vruchten niet meer aantasten, dan zou hun nakomelingschap 
onherroepelijk verloren zijn, als de eieren op dezelfde sawah 
werden gelegd. Daarom moeten zij elders een heenkomen zoe- 
ken en waar, zooals bij zoovele andere insecten — men denke 
slechts aan sprinkhanen — in dit opzicht een soort van sociale 
neiging bestaat, ligt het voor de hand, dat de tocht gezamen- 
lijk wordt ondernomen. 
Naar het schijnt, hebben deze tochten alleen gedurende de 
duisternis plaats; overdag zijn de dieren lui en indolent en 
vliegen zij slechts op, wanneer ze worden gestoord, om spoedig 
