— 6 — 
planton en zelfs op de bladeren gaan zitten, maar zij doen daar 
veel minder kwaad en de overige, die door het water worden 
medegevoerd en misschien elders op de paddi terechtkomen, 
worden zóó verspreid, dat zij geen noemenswaardige schade 
meer aanrichten. 
Deze zeer eenvoudige en in den regel uitvoerbare bestrijdings- 
wijze is meermalen met goed gevolg toegepast, doch wij herhalen 
het, een tijdige ontdekking van het kwaad is hierbij in de eerste 
plaats noodzakelijk en tot deze kan men moeielijk anders komen 
dan door een dagelijksch en nauwlettend toezicht. 
De wetenschappelijke naam van het Lieveheersbeestje is 
Coccinella arcuata^ Fabr. Het is, met zijn larve en pop, afgebeeld 
op PI. lY, fig. 4. De kleur der larve is dof bruinzwart met een 
geelbruinen band dwars over het lichaam ; de pop is bruinzwart 
met geelbruine teekeningen. Het kevertje is roodbruin met 
zwarte teekeningen, die in zeer verschillende mate ontwikkeld 
kunnen zijn. De afbeelding geeft ongeveer een middenvorm ; 
de zwarte plekken zijn soms meer, soms minder ontwikkeld en 
bij sommige exemplaren vloeien zij tot banden ineen. 
2. De Walang Sangit. 
De meest bekende van alle rijstplagen, in vele streken tevens 
de gevaarlijkste, is Leptocorisa acuta^ Thunb., de walang sangit^ 
PI. IV. fig. 5a. Het insect behoort tot de familie der Lang- 
wantsen (Lygaeidae)^ in den uitgebreidsten zin genomen, en dus 
tot de groep der Heteroptera van de orde der Rhynchota of 
snaveldragende Insecten. 
De levensgeschiedenis, door Zëhntner (De Indische Natuur, 
Eerste jaargang, pag. 77) en mij onderzocht, komt in het kort 
op het volgende neer. 
De eieren (PI. I, fig. 2) worden gelegd op de bladeren van de 
de paddi en wel in langwerpige groepjes van 6 tot 17 stuks. 
Zehntner vond ze ook ten getale van 2 of 3 naast elkander 
liggende. Zij zijn bruin van kleur, soms zeer lichtbruin en soms 
nagenoeg zwart, iets meer dan één mM. lang en gemiddeld 0.8 
mM. breed. Bij zwakke vergrooting vertoonen zij eene gekorrelde 
