— Be- 
te liggen. De twee draadvormige aanhangsels, waarvan het ééne 
aanzienlijk langer is dan het andere, steken daarbuiten uit. Daar 
deze aanhangsels een zijde-achtigen glans hebben, zijn zij vrij 
gemakkelijk van de haartjes op de opperhuid van het takje te 
onderscheiden; bovendien zijn zij aan hun vrije uiteinde eenigs- 
zins knopvormig verdikt. 
Het aantal eieren, door één wijfje gelegd, bedraagt volgens 
de opgave van Zehntker, die met cacaokolven experimenteerde, 
ongeveer 30. Dit aantal zal bij den theeheester vermoedelijk 
hetzelfde zijn, maar ik heb dit nooit kunnen nagaan, omdat de 
roestdiertjes, met theeplanten gevangen gehouden, niet gaarne 
tot het leggen van eieren schijnen over te gaan en ik nooit meer 
dan 8 eieren van één wijfje in gevangen toestand heb kunnen 
krijgen, een aantal, te gering om als het maximum van hare 
productiviteit te beschouwen. Ook heeft Zehntner in cacao- 
vruchten wel eens 5—6 eieren bij elkaar gevonden, terwijl ik 
er in de thee nooit meer dan 2 bij elkaar aantrof. Trouwens, 
het diertje zou dan eene tamelijk lange, spieetvormige opening 
moeten maken, zooals sommige sabelsprinkhanen bij het leggen 
der eieren doen en wij mogen bijna voor zeker aannemen, dat 
dit hare krachten te boven zou gaan. 
Zes of zeven dagen na het leggen der eieren komen de larven 
uit. Het buitenste gedeelte van de eihuid springt als een kapje 
open, waardoor de larve gelegenheid heeft, naar buiten te 
kruipen. 
D. De Larven (Mikoeng's). 
De uitgekomen larven van Helopeltis antonii zijn weinig meer 
dan 1 mM. lang; met hun lange pooten loopen ze dadelijk vrij 
vlug rond, steeds tastend met de zeer lange sprieten. Zij zijn 
lichtgeel, half doorschijnend, de sprieten zijn bruinachtig rood, 
de oogen fraai rood. De naald is nog niet aanwezig Pooten 
en sprieten vertoonen niet zeer talrijke, dwars uitstaande haren ; 
het laatste lid der sprieten is aan het uiteinde zwak knodsvor* 
mig verdikt’. 
