— 58 — 
een waterachtig vocht naar buiten, dat zich als zeer kleine drup- 
peltjes afzet. Na verloop van een paar minuten verdwijnen deze 
druppeltjes weer; zij worden weer naar binnen gezogen onder 
den invloed van het zuigen van het insect. 
Maakt men, nadat het insect de plek heeft verlaten, eene 
dwarse doorsnede van het blad, dan ziet men, hoe het sponspa- 
renchym (de weekere, onderste laag van het bladmoes) geheel 
is vernield, terwijl ook het palissadenparenchym (de bovenste, 
meer stevige laag, waarvan de cellen nauwer aaneengesloten 
liggen) in den regel is aangetast. 
Na een paar uur wordt de aangetaste plek bruin, eerst aan de ran- 
den, daarna in het midden ; zij begint uit te drogen en de beide opper- 
huiden komen bijna tegen elkander te liggen, slechts door de over- 
blijfselen van het palissadenparenchym van elkander gescheiden. 
Het laat zich hooren, dat bij een nog niet volwassen blad door 
dergelijke doode plekken bij den verderen groei allerlei wrin- 
gingen en bochten ontstaan en dat het daardoor zijn verschrom- 
peld en -- door de bruine plekken — verschroeid aanzien krijgt. 
Oudere, geheel uitgegroeide bladeren veranderen weinig of niet 
meer van vorm. 
De versche, nog groene HelopeItis-hesGhB.digmg kan gemakkelijk 
worden verward met de vreterij van sommige zeer jonge rupsen, 
o. a. van de meeste jonge Slakrupsen (Limacodidae)^ die slechts 
de epidermis van de onderzijde en het sponsparenchym wegvreten. 
Het plotseling dofgroen worden van het blad rondom de plek, 
waar het insect eene wonde maakt, schijnt veroorzaakt te worden 
door de eene of andere vloeistof, die het dier op hetzelfde oogen- 
blik in de opening brengt en die zeer snel op het omringende 
weefsel werkt. Brengt men namelijk een insect op de bovenzijde 
van een blad, waar de epidermis veel harder is, dan mislukt het 
aanboren niet zelden en in die gevallen blijft een uiterst klein 
druppeltje vloeistof op de oppervlakte van het blad achter. 
Het aantal wonden, door een enkel insect gemaakt, is zeer 
groot. Om eenig denkbeeld daarvan te krijgen, plaatste ik bij 
blaadjes van 6 tot 7 cM. lengte telkens één insect en kreeg als 
gemiddelde 90 plekken per etmaal. 
