— 59 — 
De voorkeur voor de onderzijde van het blad treedt duidelijk 
aan den dag, wanneer men een insect plaatst in een glazen doos 
en daarin twee blaadjes legt, het ééne met de bovenzijde, het 
andere met de onderzijde naar boven gekeerd. Een dergelijke 
proef leverde mij, na één etmaal op het eerste blaadje 10, op 
het tweede 71 plekken. 
Wat het insect uit het bindweefsel opzuigt (protoplasma, chlo- 
rophylkorrels enz.), wordt in zijn darmkanaal volkomen verteerd. 
De uitwerpselen zijn kleine, heldere, geelachtig getinte druppels, 
waarin men met het mikroskoop niets anders ziet dan eenige 
uiterst kleine, octaëder vormige kristalletjes. 
De wonden, door de volwassen dieren veroorzaakt, zijn uit 
den aard der zaak grooter dan die der jonge larven; ook het 
uiterlijk der roestplekjes houdt verband met den leeftijd van het 
insect. De oudere dieren maken groote, scherp om schreven plek- 
ken, die geheel zwart worden; jongere dieren maken kleinere 
plekken, die later donkerbruin worden, terwijl eindelijk de pas 
uitgekomen larven zulke kleine, dicht bij elkaar gelegen wonden 
maken, dat een blad of een gedeelte daarvan tamelijk egaal 
verkleurt. 
Behalve de bladeren, worden ook de jonge, nog groene takjes 
aangetast en vertoonen als gevolg daarvan langwerpige vlekken, 
Is het aantal wonden aan een jong takje groot, dan sterft het af; 
bij een klein aantal wonden blijft het in leven, maar de secundaire 
diktegroei heeft dan op de wondplekken op abnormale wijze plaats, 
waardoor wratten, krommingen en allerlei abnormale vormingen 
optreden. Hetzelfde is het geval met de plaatsen aan de takjes, 
waar de Helopeltis hare eieren in het weefsel heeft gedeponeerd. 
F. De Bestrijding, 
De bestrijdingmethode, waarover wij vroeger (Teysmannia^ 
Deel XII, pag. 437—441) zeer uitvoerige gegevens hebben mede- 
gedeeld, is op den duur doeltreffend gebleken en wordt op een 
toenemend aantal ondernemingen met goed gevolg toegepast. 
Zij komt in hoofdzaak hierop neer, dat men op de ondernemingen. 
