B3 — 
Nog een paar opmerkingen moeten aan het bovenstaande 
worden toegevoegd. 
Vooreerst verdient het aanbeveling, de stammetjes der thee- 
heesters vrij te houden van waterloten en in het algemeen 
ondersnoei toe te passen, waardoor de wind gelegenheid heeft, 
vrijelijk onder de heesters door te waaien. De schuilplaatsen 
voor de Helopeltis^ die niet op wind zijn gesteld, worden daardoor 
aanzienlijk minder, terwijl het plantsoen er veelal door verbetert. 
Ten tweede moeten in de omgeving der tuinen alle houtsoorten 
worden uitgeroeid, die wij hierboven reeds noemden als ver- 
blijfplaatsen van de Helopeltis en verder alle boomen, heesters 
en planten, die men misschien later nog als zoodanig zal leeren 
kennen. 
Eindelijk zij er nog op gewezen, dat het zwaartepunt der geheele 
methode is het volhouden, ook al zou een tijd lang geen enkel 
roestdiertje worden gevonden. 
2. Slakrupsen. 
De vlinderfamilie der Limacodidae ontleent haar naam aan het 
voorkomen der rupsen, wier pooten in zoo geringe mate zijn 
ontwikkeld, dat de dieren zich op de wijze der slakken door 
golfvormige bewegingen van het lichaam voortbewegen. 
Een tamelijk algemeen voorkomende vertegenwoordiger ervan 
is Setora nitens, Wlk., afgebeeld op PI. II, fig. 4 (rups) en 5 
(vlinder). De eerste dezer afbeeldingen is genomen naar die 
van Piepers en Snellen, die in het Tijdschrift voor Entomologie^ 
Deel 43, pag. 45—106 de, op Java voorkomende Limacodidae 
uitvoerig behandelen. Behalve deze afbeeldingen worden aldaar 
van de rups nog drie andere gegeven, die haar voorstellen in 
de verschillende kleuren, waaronder zij soms verschijnt. De 
hier weergegeven is echter de meest algemeene. 
Men vindt deze fraaie rups niet alleen op de thee, maar op 
een groot aantal andere planten : koffie, pisang, ramboetan en 
zelfs een enkele maal op tabak en verder op verschillende wild- 
groeiende planten. De stekelige borstels, waarmede haar lichaam 
