— 65 — 
elkaar; vooreerst in de afmetingen. Het mannetje heeft eene 
vleugelspanning van 23—24 inM., het wijfje van 27—32 mM. ; 
het eerste is in hoofdzaak donker bruinachtig grijs, het laatste 
heeft kop, thorax en voorvleugels zeer lichtbruin, terwijl de 
achtervleugels meer in het strookleurige loopen. Beiden hebben 
op de voorvleugels een donkere vlek, die bij het mannetje niet 
zeer nauwkeurig omschreven is, maar bij het wijfje door haar 
fraaie, bij het levende dier goudbruine kleur scherp tegen de 
grondkleur der vleugels afsteekt. Bij beide sexen, maar vooral 
zeer duidelijk bij het mannetje, is de donkere vlek aan de 
binnenzijde begrensd door een wit stipje, waaraan de soortnaam 
van deze vlindersoort is ontleend. 
In ontelbaar aantal zijn de rupsen van Altha alUguttata in 
Juni en Juli 1900 opgetreden op eene onderneming, waar zij 
groote complexen van theetuinen geheel kaal hebben gevreten. 
Zij werden in groote hoeveelheden verzameld en gedood. Toch 
zou de plaag vermoedelijk langer hebben geduurd, indien de 
natuur zelve niet te hulp ware gekomen met eene besmettelijke 
ziekte, die den dood van het insect tijdens den poptoestand ten 
gevolge had. Op een zeker oogenblik namelijk kwamen er geen 
vlinders meer voor den dag en bij opening van een groot aantal 
poppen bleek het, dat de inhoud niets meer was dan eene 
verdroogde, schimmelachtige massa. Bij verder onderzoek bleek 
hier eene bacterie in het spel te zijn, die zich wel op een kunst- 
matigen voedingsbodem liet kweeken, maar, zooals het in dergelijke 
gevallen dikwijls gaat, bij inenting op andere rupsen geen ziekte- 
verschijnselen teweeg bracht. 
Andere Slakrupsen dan de beide, hier genoemde komen ook 
wel eens op de thee voor, maar zijn tot heden niet van eenige 
beteekenis geworden. 
3. Roode Mijt. 
Meer algemeen bekend onder den in Engelsch Indië gebruike* 
lijken naam „red spider”, veroorzaken twee soorten van kleine, 
roode mijten eene vrij ernstige ziekte in de thee. 
Meded. PI. LXIV. 
5 
