— 70 — 
De tweede is Ricania fuliginosa^ de Haan. Hier zijn de voor- 
vleugels donkerbruin niet slechts één, half doorschijnende en naar 
achteren niet scherp begrensde plek iets over het midden. De 
achtervleugels zijn nagenoeg geheel doorschijnend, met donkere 
aderen. Bij beide soorten heeft het lichaam de grondkleur der voor- 
vleugels. 
Beide soorten komen in theetuinen zeer algemeen voor en zit- 
ten gewoonlijk tegen de jonge takjes. Wanneer men ze nadert, 
trachtten zij zich, op de wijze van vele andere Homoptera, te 
verschmlen, door aan de andere zijde van het takje te gaan 
zitten en, wordt het gevaar hun te groot, dan vliegen ze met 
eene springende beweging weg. 
Hoewel zij aan de theeheesters zuigen, heb ik nooit kunnen 
bemerken, dat zij eenige noemenswaardige schade aanrichten en 
alleen om hun algemeen voorkomen heb ik de aandacht van de 
theeplanters op deze insecten willen vestigen. 
Bladvretende rupsen. Onder den naam van Mleud koeda is in 
West- Java bekend de rups van Stauropus alternus^ Wlk, waaraan 
de Javanen trouwens denzelfden naam {oelar djaran) geven. Deze 
rups komt ook op de koffie voor en is gemakkelijk te herkennen 
aan de ongewoon lange borstpooten (vooral het middelste paar) en 
aan de twee tastervormige aanhangsels van het laatste segment 
van het achterlijf, welks laatste geledingen sterk zijn gezwollen. 
Waar deze rups door haar groot aantal schadelijk wordt, kan men 
niet beter doen, dan haar te laten verzamelen endooden. Yoor na- 
dere bijzonderheden aangaande haar worde verwezen naar De fer- 
lijke Vijanden der Koffiecultuur op Java^ Deel H, pag. 69 en PI. 3, fig. 
21, waar afbeeldingen van den vlinder en van de rups zijn te vinden. 
Verder komen op de thee nog verschillende soorten van Bor- 
stelrupsen voor; van eenige ernstige schade kwam mij echter 
nooit iets ter oore. 
De Zak- of Huisjesrupsen eindelijk zijn voor de theecultuur 
een voortdurend gevaar, dat echter door geregeld doen verza- 
melen gemakkelijk in bedwang is te houden. Aangaande de 
levenswijze dezer dieren kunnen wij weder naar het zooeven 
genoemde werk verwijzen. 
