— 78 - 
den der Koffiecidtuur op Java^ Deel I, PI. 5, fig. 6; zij bereiken soms 
dezelfde grootte, maar zijn toch in den regel iets kleiner. 
De tweede soort werd het eerst door Zimmeemann opgekweekt 
uit larven, die uit Oost-Java waren toegezonden en door mij als 
Monohammus lateralis^ Guer. gedetermineerd. De kever, die 
16—20 inM. lang wordt, heeft eene grijsbruine grond kleur 
die naar het midden van den rug iets donkerder wordt en is, 
verder gekenmerkt door fraaie donkerbruine, fluweelachtige vlek- 
ken op de dekschilden. Bij het mannetje, afgebeeld op PI. Y, 
fig. 4 heeft elk der dekschilden twee vlekken, één grootere on- 
geveer op de helft en één kleinere nabij het achtereinde. Bij 
het wijfje verloopt van den buitenrand van het dekschild eene 
streepvormige vlek schuin achterwaarts naar binnen en bevinden 
zich daarachter nog twee, dikwijls onregelmatige vlekken. 
ZiMMERMANN, die de opgekweekte kevers in gevangenschap 
hield met takken van Ficus^ nam niet alleen waar, hoe de kevers 
de jonge bladeren en knoppen sterk beschadigden door eraan te 
knagen, maar zag de wijfjes ook eieren leggen. Deze waren 
wit en langwerpig van gedaante, 3 mM. lang en 0.8 mM. breed. 
De kever legt ze in het inwendige van den tak, zoodat ze van 
buiten niet waarneembaar zijn en aan het doen verzamelen 
dus niet valt te denken. De duur van den larventoestand is nog 
niet bekend; die van den poptoestand bedraagt slechts 10—12 
dagen. 
Evenals bij de vorige soort, zal ook hier eene bestrijding der 
plaag wel niet anders dan door verzamelen en vernietigen der 
larven en der volwassen kevers kunnen plaats hebben. 
2. Bladvr etende Rupsen. 
Op verschillende i^ftz^s-soorten, het meest echter op den ge- 
wonen waringin {Ficus henjamina., L.) komt dikwijls bij duizend- 
tallen eene lichtgroene, op het achterlijf gehoornde rups voor, 
waarvan de vlinder vele jaren geleden reeds door Teijsmann 
las Bomhyx waringi werd gedoopt. De eerste beschrijving werd 
