— 100 — 
boomen {Canarium commune^ L.) voor; de vallende uitwerpselen 
veroorzaken een geluid als van een zacliten regen. 
F. Djeroeksoorten. 
Op verschillende djeroeksoorten {Gitrus spec. div.) komen alge- 
meen Iraaie, eenigszins vreemd gevormde, veelal groene rupsen 
van bet vlindergeslacht Papilio voor. Zij leven meest in kleine 
troepen. 
De meest algemeene rups is die van Papilio memnon^ L., bij 
voorkeur op de pompelmoes {Gitrus L.) te vinden. Zij 
bereikt eene lengte van ongeveer 70 mM. en is in hoofdzaak groen 
van kleur in dezelfde tint als het blad, waarmede zij zich voedt. 
De drie thoracale geledingen zijn veel dikker dan het overige 
lichaam ; op de derde bevinden zich twee zwarte vlekken, die aan 
het geheele voorste gedeelte van het dier, vooral wanneer de 
kop is ingetrokken (wat het dier bij eenig onraad pleegt te doen) 
het voorkomen van een slangenkop met zwarte oogen geven. 
Deze twee vlekken zijn door een lichteren, witachtig groenen 
d warsband verbonden. 
Dergelijke banden verloopen langs den achterrand van den 
thorax en van het tweede en het vierde paar buikpooten schuin 
achterwaarts naar boven. Ook de naschuivers zijn witachtig. 
Bijna helder wit is een band langs de zijden van het licham, even 
boven de pooten, die zich vooraan langs den voorrand van den 
thorax voortzet. 
Wanneer men de rups op de eene of andere wijze sterk prik- 
kelt, stulpt zij aan het vooreinde van haar lichaam een vorks- 
gewijs vertakt, helder rood orgaan uit, dat een sterke lucht van 
butylaether verspreidt. 
De rups van Papilio polytes^ L. is veel kleiner (30—40 mM.) 
maar gelijkt overigens sterk op de vorige. 
De vlinders van beide soorten behooren tot de fraaie Bidder- 
kapellen, die men des daags zoo menigmaal op allerlei bloemen 
ziet, waar zij zich half met de pooten vasthouden, half met de 
vleugels in de lucht zwevende houden. 
