~ 101 
Bij Pajnlio viernnon zijn do mannetjeH van boven fluweelzwart, 
met grijsachtig groene strepen aan weerszijden van de vlengel- 
aderen, op de achtervleugels meer ontwikkeld dan op de voor- 
vleugels. Op de onderzijde vertoonen beide vleugels steenroode 
vlekken aan de basis, terwijl het grijsgroen op de achtervleugels 
bijna de geheele buitenhelft in beslag neemt en aldaar door 
twee concentrische rijen van zwarte, fluweelachtige vlekken is 
doorsneden. De achterste vlek van de binnenste rij is rood 
omgrensd. De vleugelspanning bedraagt gemiddeld 125 mM. 
De wijfjes zijn iets grooter (130—135 mM.). Op de voor- 
vleugels heeft het grijs de overhand; slechts de basis, de aderen 
en een 5-tal strepen in de cel zijn zwart. In de basis der cel 
een oranje vlek. De achtervleugels zijn gestaart, in de bochten 
van den buitenrand oranje gevlekt en vertoonen een witte vlek 
in de cel, die door 7, tusschen de aderen liggende, gerekte vlekken 
is omgeven. Aan de onderzijde vindt men op de basis van 
beide vleugels oranje vlekken; overigens is de teekening na- 
genoeg dezelfde als op de bovenzijde. 
Papilio polytes^ L. is veel kleiner (80 — 90 mM. vleugelspanning). 
De bovenzijde der vleugels is fluweelzwart. Langs den bui- 
tenrand der voorvleugels eene rij, naar achteren allengs grooter 
wordende, groengele vlekjes en eene rij veel grootere vlekken 
van dezelfde kleur dwars over de achtervleugels, waarvan één 
der randlobben tot een kort, afgerond staartje is uitgegroeid. 
De onderzijde is nagenoeg als de bovenzijde, maar op de 
achtervleugels zijn de randstukjes tusschen de lobben geelgroen 
en vindt men binnenwaarts daarvan eene rij geeiachtig roode, 
halvemaanvormige vlekjes. Bovendien eene azuurblauwe be- 
schubbing langs den buitenrand der groote vlekken. 
