— 38 — 
Adinondra dumosa Jacq., bladen, 
„ macrantha T. et B., „ , 
Eurya concocarpa Krth., „ , 
„ euprista Krth. var. elliptica, „ , 
» glabra Bl., „ . 
Bij geen enkele van deze proeven werd een positieve uitkomst 
verkregen. 
TILIACE AE. 
CORCHORUS L. 
Corchorus olitorius L. 
Het bittere bestanddeel der zaden is oplosbaar in spiritus, in be- 
perkte mate ook in water. Het kan door chloroform of aether uit 
de waterige oplossing van het spiritueus extract der zaden uitge- 
schud worden. Yoor padden en visschen blijkt deze stof niet ver- 
giftig te zijn. Zij wordt niet neergeslagen door normaal of door ba- 
sisch loodacetaat en bezit geene glucosiedische eigenschappen, zoodat 
zij onder de bitterstoffen moet gerangschikt worden. 
Aan de bittere zaden wordt eene purgeerende werking toegeschreven. 
Echiiiocarpus (Sloanea) Sigun Bl. 
De houtvester S. H. Koorders maakte mij opmerkzaam, dat de 
versche bast, vooral bij schaven of stampen, sterk riekt naar bittere 
amandel-olie. Het is een der, toen nog ongedetermineerde, basten, 
bedoeld in het „Eerste Verslag”, blz. 105. 
100 gr. fijngestooten bast werd met water gedestilleerd. In het 
destillaat kon met zekerheid de aanwezigheid van cyaanwaterstof en 
benzaldehyde geconstateerd worden. De hoeveelheid was gering 
(slechts 80 mgr. AgCN, = 0,015 °/ 0 HCK), doch vermoedelijk 
was een deel der vluchtige splitsingsproducten (der amygdaline?) vóór 
de destillatie ontweken. 
In de bladen derzelfde plant werd geen HCN aangetroffen, noch 
bij directe destillatie, noch na voorafgaande digestie. 
De bladen van Monoceras lanceolatus Hassk., wier vruchten onder 
den naam „anjang-anjang” een bekend inlandsch geneesmiddel vor- 
