— 39 — 
men, zijn buitengewoon bitter. Bij een yoorloopig onderzoek werd 
uitgemaakt, dat bet bitter bestanddeel niet van alkaloïdischen of 
glucosiedischen aard is en niet door normaal loodacetaat wordt ne- 
dergeslagen. Een in de bladen aanwezig sterk reduceerend bestand- 
deel gaf een bij 192° smeltend kristallijn osazon. 
In de adstringeerende bladen van Grewia microcos l. f., die bij 
tusschenpoozende koortsen, diarrhee enz. gebruikt worden, werd, be- 
halve veel looistof, niets bijzonders gevonden. De toxiciteit voor 
visscken was na verwijdering van de looistof onbeduidend. 
MELICEE. 
DYSOXYLUM Bl. 
Dyoxylum acutanguluin Miq. 
In den bast werd eene aanzienlijke hoeveelheid looistof en phlo- 
bafeen gevonden, benevens eene weeke, glanzende, lichtgroene hars 
van zwak bitteren smaak, oplosbaar in alkohol en in eene waterige 
oplossing van koolzure soda. 
De aanwezigheid van alkaloïd is twijfelachtig. Wel gaf de wa- 
terige oplossing van het spiritueus extract met de meeste algemee- 
ne reactieven duidelijk reacties, dit was echter niet meer het geval 
na praecipitatie met normaal loodacetaat, waarbij een overvloedig 
neerslag ontstond. 
Dit geslacht dankt zijn naam aan den sterken knoflookgeur, die de 
vruchten eigen is. 
LANSIUM RUMPII. 
Lansium domesticum Jack. 
De bladen bevatten een spoor alkaloïd, de bast evenals die van 
Melia en Azadirachta , eene zeer bittere stof. Deze is wit, amorf, 
lost vooral in kokend water op, kan door chloroform worden uit- 
geschud, en geeft geene alkaloïdreacties. Zij is echter evenmin een 
glucosied, daar zij Fehling’s proefvocht noch direct, noch na koken 
