- 19 - 
Dit lost gemakkelijk op in overmaat van kaliloog en geeft over- 
vloedige neerslagen met de algemeene alkaloïdreagentiën, ook met 
kwiksublimaatoplossing ; nog bij eene verdunning van 1 : 75000 
wordt het door kaliumkwikjodiede gepraecipiteerd (10 c. c. oplossing 
met eenige gtt. reagens). 
Kleurreacties : zwavelzuur of zoutzuur: nihil, salpeterzuur : bruin- 
rood, zwavelzuur met een weinig salpeterzuur: blauwgroen, zwavelzuur 
en kaliumdichromaat : fraai roodviolet. 
Bereiding van het alkaloïd : 250 gr. bladen worden met zoutzuur- 
houdenden spiritus gepercoleerd, het percolaat tot extract gebracht 
en dit in water opgenomen. Er blijft veel hars onopgelost. De 
waterige vloeistof geeft met normaal loodacetaat slechts een gering, 
met basisch loodacetaat een overvloedig neerslag; de oorspronkelijk 
donkerbruine vloeistof wordt door deze zuivering lichtgeel. Alkaloïd 
is in het door de loodverbindingen gepraecipiteerde niet aanwezig. 
Men wascht de zure waterige vloeistof met aether. Daarna wordt 
met Na 2 C0 3 alkalisch gemaakt (geen groote overmaat aantewenden !) 
en direct met veel aether krachtig uitgeschud . De afgeschonken 
aether begint na eenige uren fraaie, goedgevormde kristallen van het 
zuivere alkaloïd te deponeeren. In 100 c. c. aether blijft 5,5 gr. 
alkaloïd in oplossing (bij 30°. C.) Het nog amorfe alkaloïd gaat dus 
eene overzadigde oplossing in aether aan, evenals strychnine dat doet. 
De uitgeschudde waterige vloeistof is nog alkaloïdhoudend. 
Yan een paar andere, nog ongedetermineerde, Banka’sche Alphonsea- 
soorten bleken bast en bladen slechts weinig alkaloïd te bevatten. 
Het op de vorige bladzijde bedoelde zuivere kristallijue Alphonsea- 
alkaloïd is tot kristallographisch onderzoek gezonden aan Prof. A. W. 
Wichmann, van wien de achter dit werk te vinden afbeeldingen en 
beschrijvingen afkomstig zijn. Prof. Wichmann merkt daarbij nog 
het volgende op: „De kristallen van „Alphonseïne” zijn zeer interes- 
sant, omdat zij volkomen aan eene tetragonale symmetrie beantwoor- 
den, maar volgens hunne optische eigenschappen tot het rhombisch 
kristalstelsel behooren.” 
Yan de overige onderzochte Anonaceeen zij nog het volgende 
vermeld : 
Xylopia glauca Boerl. („Doerian oetan”, van Banka). 
