— 18 — 
en troebel, bij verdamping scheidt zioh een zwarte barsachtige stof af 
(ontleed alkaloïd P). Deze methode is dus geenszins geschikt voor de 
bereiding van het alkaloïd uit de bladen van Aphonsea lutea. 
Ook de zuivering met loodacetaat is niet aan te bevelen. 
Het verkregen alkaloïd is een amorf, grijs, sterk samenballend 
poeder, dat in zijne eigenschappen aan bebeerine doet denken. Het 
geeft neerslagen met de gewone algemeene reagentiën. Met zwa- 
velzuur of zoutzuur ontstaat geene verkleuring, zwavelzuur-salpe- 
terzuur: eerst blauw, dan groen, later intens violet, salpeterzuur bruin. 
In overmaat van bijtend of koolzuur alkali is het alkaloïd oplosbaar. 
Injectie van 1 0 mgr. bij een padde doet krampen optreden (geen 
tetanus) en laat het dier spoedig sterven ; ook een dosis van 5 mgr. 
heeft reeds na een paar uren den dood ten gevolge. 
Eene kip, bij welke 20 mgr. waren ingespoten, was blijkbaar 
geïntoxiceerd: zij lag ter neder, somtijds zich krampachtig bewegend, 
doch was na 1£ uur hersteld. 
Alphonsea ceramensis Scheff. 
Deze species is volgens Dr. Burck niet soortelijk verschillend van 
de vorige. Ook hier werd het alkaloïdgehalte der bladen aanzienlijk 
hooger gevonden dan dat van den bast. Deze bast scheen echter 
rijker aan alkaloïd te zijn dan die van A. lutea. 
Het alkaloïd, uit de bladen bereid, is in bijtende alkaliën oplos- 
baar. Het geeft neerslagen met dezelfde reactieven als de laatst- 
genoemde base en gedraagt zich ook tegenoverde sterke zuren 
ongeveer op dezelfde wijze. Met zoutzuur en natriumhypochloriet- 
oplossing wordt eene fraaie roodviolette kleur verkregen. 
5 mgr , bij een padde ingespoten, veroorzaakten krampen en den dood. 
Een kip van 500 gram lichaamsgewicht vertoonde na injectie van 
15 mgr. van het alkaloïd slechts voorbijgaande teekenen eener 
intoxicatie Na 35 mgr. bleef het dier eenige uren bewegingloos 
liggen en herstelde daarna. Krampen werden niet waargenomen. 
Alplionsea Teysmaimii Boerl. („Djangkang darah”, van Banka). 
De looizuurrijke bast bevat slechts eene geringe hoeveelheid alkaloïd, 
te weinig voor nader onderzoek. In de bladen is meer alkaloïd aanwezig. 
