- 14 - 
Op de gewone wijze wordt ± 0,3 °/ 0 alkaloïd gevonden, waarvan 
ongeveer 2/3 in kaliloog oplost, terwijl het overige derde gedeelte 
bij behandeling met die vloeistof onopgelost achterblijft. Men schijnt 
hier dus twee verschillende basische bestanddeelen te moeten onder- 
scheiden. Beide geven met alle algemeene reactieven — ook met 
chloretum hydrargyricum — sterke neerslagen; voor beide is de 
grens van verdunning, waarbij nog troebeling met kaliumkwikjodiede 
is waar te nemen, ongeveer 1 : 250000. 
In de reacties met sterke zuren is eenig verschil: zwavelzuur: 
nihil, salpeterzuur: zwak rood, resp geel, salpeterzuurhoudend 
zwavelzuur: violet, roodbruin, resp. rosé, violet. Lost men beide 
alkaloïden in zoutzuur op en voegt een druppel salpeterzuur toe, 
dan krijgt men bij het eerste (oplosbaar in KOH) eene donker- 
bruine vloeistof, bij het tweede niet. 
Beide basen geven, in eene hoeveelheid van 4 mgr. bij padden 
ingespoten, geenerlei vergiftigingsverschijnselen. 
OXYMITRA Bl. 
öxymitra biglumlulosa Scheff. 
De bast bevat een weinig alkaloïd. Uit de nog zure waterige 
oplossing van het spiritueus extract gaat in aether eene fraai blauw 
fiuoresceerende stof over, terwijl na alkalisch maken door aether 
een geel amorf alkaloïd kan worden uitgeschud, dat slechts scherp en 
nauwelijks bitter smaakt, en in overmaat van kaliloog niet oplost. 
Dit alkaloïd heeft, evenals dat uit Unona Dunalii , de eigenschap 
van met rosé tint in 4 °/ 0 zwavelzuur op te lossen. Met sterk 
zwavelzuur wordt de kleur langzamerhand zwak groen, bij aanwe- 
zigheid van een weinig salpeterzuur eerst groen, doch daarna rosé, 
met salpeterzuur violet. 
Injectie van 8 mgr. bij een padde gaf geene vergiftigingsverschijn- 
selen. 
Oxynitra cuneiformis Bl. (var.) 
Takbast en bladen leverden een weinig alkaloïd, te weinig voor 
voortgezet onderzoek. 
