— 9 
GUATTERIA R. et P. 
Guatteria pullid» Bl. 
Aangaande deze plant merkt Eykman (1. c., 35,) op, dat haar bast een 
roode hars bevat, die door ammonia (niet door zuren) aan de lucht schooner 
rood wordt, en in aether en chloroform onoplosbaar is. Men vergelijke 
over deze en andere in Anonaceeën voorkomende harsen de aanteeke- 
ning aan het slot. 
De bladen van Guatteria paWda zijn rijk aan weeke hars en zij 
zijn sterker alkaloïdhoudend dan die der meeste andere Indische 
soorten van dit geslacht. Volgens de gewone methode werd verkregen 
0,15 °/ 0 kristallijn alkaloïd. Dit lost niet gemakkelijk op in verdund 
zwavelzuur, veel beter in verdund azijnzuur. Bij bekoeling der warm- 
verzadigde oplossing deponeert zich het sulfaat in fraai gekristalliseer- 
de naalden. Daardoor is het sulfaat — evenals het hydrochloraat — 
gemakkelijk geheel zuiver te bereiden. Het alkaloïd is onoplosbaar 
in overmaat van kaliloog of ammonia. 
Het geeft neerslagen o. a. met pikrinezuur, Mayer’s oplossing, 
tannine, goudchloriede, fosforaolybdeenzuur en fosfowolfraamzuur. 
Vooral de reactie met kaliumkwikjodiede is zeer gevoelig. 
Sterke zuren veroorzaken geene specifieke kleurreacties. 
Het alkaloïd is betrekkelijk zwak giftig. Voor een padde is bij 
onderhuidsche inspuiting de doodelijke dosis ongeveer 20 milligram 
acetaat. Als vergiftigingsverschijnsel worden krampen waargenomen. 
In den bast van Guatteria pallida komt slechts zeer weinig alka- 
loïd voor. Behalve deze en eeni e onvolledig gedetermineerde soorten 
werden van dit geslacht nog onderzocht: 
Guatteria spathulata T. et B. 
De bast bevat slechts 0,05 °/ 0 alkaloïd, de bladen nog minder. 
Kleurreacties: zwavelzuur: rosé, salpeterzuur: bruin, zwavelzuur 
met sporen salpeterzuur: groenzwart. 
Guatteria laterif loru Bl. 
Bast bevat zeer weinig alkaloïd. 
Guatteria glauea Miq. 
Takbast bevat geen alkaloïd. 
