— 7 — 
schudden me*t aether gewasschen en daarop, na met natriumcarbonaat 
alkalisch te zijn gemaakt, wederom met aether geschud. Het na 
verdamping van dezen aether achterblijvende alkaloïd werd dan op 
verschillende wijzen verder gezuiverd. 
U VARIA L. 
Van het geslacht TJvaria zijn de volgende soorten onderzocht: 
Uvaria rufa Bl. 
De bladen leveren, naast veel tannine, slechts sporen alkaloïd, de 
takbast bevat daarvan echter meer en geeft een opbrengst van 0,2 %. 
Kristallijn werd dit alkaloïd nog niet verkregen; neemt men het 
op in azijnzuurhoudend water en wascht deze oplossing met aether 
dan neemt deze, behalve kleurstof, ook een weinigje alkaloïd op; 
wordt nu alkalisch gemaakt en wederom met aether geschud, dan 
gaat het alkaloïd volledig in den aether over en blijft bij verdam- 
ping als oranjeroode, harsachtige rest achter. 
Het alkaloïd doet, door zijn aromatischen reuk bij behandeling 
met zuren en zijne moeielijke oplosbaarheid in verdund zuur, aan 
bebeerine denken. In overmaat van koolzure alkaliën is het niet 
oplosbaar, wel echter in bijtend alkali. Ten opzichte van Mayer’s 
oplossing is het alkaloïd slechts matig gevoelig: de grens ligt bij 
eene verdunning van 1 : 40000. 
Met sterk zwavelzuur geeft het alkaloïd eene oranje verkleuring, 
bij aanwezigheid van sporen salpeterzuur wordt de kleur met zwa- 
velzuur vuilgroen. 
Een specifiek toxische werking van dit alkaloïd is niet waargenomen. 
IJvaria Ilaiiiiltoniaiia H. f. et Th. 
Takbast bevat 0,2 °/ 0 alkaloïd, hetwelk bij verdamping van de 
aetherische oplossing als gele amorfe massa achterblijft. 
Dit alkaloïd neemt, in verdund zwavelzuur (4 °/ 0 ) opgelost, eene 
violette kleur aan ; het wordt voorts door kaliloog neergeslagen en 
lost in overmaat van deze vloeistof niet op. Met sterk zwavelzuur 
